ਘृਤਾਚੀ ਕਾਰੁਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾऽਗਚ੍ਛਤ੍ਕਾਮਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ 1.10.
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੇ ਕਾਰਿਗਰ ਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ, ਕਾਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਾ ਭਾਰਤੇ ਚ ਕਾਮੋਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੋਪਸ੍ਯ ਮਦਨਸ੍ਯ ਚ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਕਾਮ ਤੇ ਗੋਪ ਦੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ,
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਬਭੂਵ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਛਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਜਨਮੀ, ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਗਈ।
ਤਪਸ਼੍ਚਕਾਰ ਤਪਸਾ ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਿਭਾ
ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸੁਰਕਾਰੋਸ਼੍ਚ ਨਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਸੂਯ ਸਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਿਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਵ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਚ ਕੁਤ੍ਰ ਵਾ ਕਤਿ ਵਾਸਰਾਨ੍
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਜਣੇ?
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਜਗਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ਼ੋਕੇਨ ਹृਤਚੇਤਨਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਿਆ।
ਨਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਏਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭੁਵਿ ਕਾਰੁਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਕਾਰਿਗਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਲ੍ਪਂ ਚ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਦਾ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਵਿਵਿਧਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ, ਹਰ ਥਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ—ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਅਜੀਬ, ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਕਲਾਵਾਂ।
ਏਕਦਾ ਤੁ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ 1.10.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਲਈ ਕਲਾ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਘृਤਾਚੀਂ ਨਵਰੂਪਾਂ ਚ ਯੁਵਤਿਂ ਤਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਕਾਮਃ ਸਹਸਾ ਬਭੂਵ ਹृਤਚੇਤਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਜਾਗ ਪਈ ਤੇ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਮਾ ਮਾਂ ਸ੍ਮਰਸਿ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾऽਹਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਨਾ ਸੋਚੋ, ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ; ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹੀ ਹਾਂ।
ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਭਜ ਮਾਂ ਤਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਵਾਂਗਾ; ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈ।
ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਘृਤਾਚੀ ਨਵਰੂਪਿਣੀ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ,
ਗੋਪਿਕੋਵਾਚ ਕਥਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਗਤਾ ਸ੍ਯਾਂ ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਾਰਤ ਦੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਨ੍ਨਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰਤਮ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਇਹ ਭਾਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਭੂਮੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੀ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕृਤੇ ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਲਭ੍ਯ ਤਪਸਃ ਫਲਾਤ੍
ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤਪ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਲਈ।
ਮਾਯਾ ਨਾਰਾਯਣੀਸ਼ਾਨਾ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਚ ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਾਲਕ ਨਾਰਾਇਣੀ ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ—
ਯੋ ਮੂਢੋ ਵਿषਯਾਸਕ੍ਤੋ ਲਬ੍ਧਜਨ੍ਮਾ ਚ ਭਾਰਤੇ 1.10.
ਜੋ ਮੂਰਖ ਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਮਰਾਮਿ ਦੇਵਾਹਮਹੋ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਪੁਰਾ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਤਪਃ ਕਰੋਮਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦੇ
ਮੈਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਗਂਗਾਯਾਂ ਤਦ੍ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਕਿਤੇ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤੁ ਨਾਰਾਯਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਪਸਾ ਚ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਪਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਤਪ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਾਚੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾऽਨਿਲਾਕृਤਿਃ
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਰਮ੍ਯਾਯਾਂ ਮਲਯਦ੍ਰੋਣ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਪਤਲ੍ਪੇ ਮਨੋਰਮੇ ।। । ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਵਾਤੇਨ ਸਂਤਤਂ ਸੁਰਭੀਕृਤੇ
ਮਲਯਾ ਦੀ ਸੁਹਣੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗੀਲੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਕਦਾਰ ਬਣੀ,
ਚਕਾਰ ਸੁਖਸਮ੍ਭੋਗਂ ਤਯਾ ਸ ਵਿਜਨੇ ਵਨੇ
ਉਸ ਸੁੰਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਸੁਖਦਾਈ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਭੂਵ ਗਰ੍ਭਃ ਕਾਮਿਨ੍ਯਾਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਃ ਸੁਦੁਰ੍ਵਹਃ
ਉਸ ਕਾਮਣੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਗਰਭ ਬਣ ਗਿਆ।
ਕृਤਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ਼ਿਲ੍ਪਾਂਸ਼੍ਵ ਜ੍ਞਾਨਯੁਕ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੌਨਕ
ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਲਾ-ਹُنਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ,