ਧਰ੍ਮੇਣ ਦਤ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਚ
ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਦੋ ਵ੍ਯਾਸਦੇਵਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤਟੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਜਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਿਆਸਦੇਵ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹ੍ਯਂ ਦਦੌ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਵ੍ਯਾਸੇਨੇਦਂ ਪੁਰਾਣਕਮ੍ ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨੂਨਮਧ੍ਯਾਯਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਚ
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਇਸਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯ ਸਂਵ੍ਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਖਣ੍ਡਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਖੰਡ।
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਹਰਿਂ ਦੇਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਨਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਨਾਤਨਾਨ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹਰੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਦੇ ਧਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਵ੍ਯਾਸਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਖਣ੍ਡਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਖੰਡ, ਜੋ ਵਿਆਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਜ੍ਯੋਤਿਃਸਮੂਹਂ ਪ੍ਰਲਯੇ ਪੁਰਾऽऽਸੀਤ੍ਕੇਵਲਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਤਦ ਸਿਰਫ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਇਕ ਸਮੂਹ ਸੀ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਸ੍ਯ ਚ ਵਿਭੋਸ੍ਤਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰੁਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਮਹਤ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਜੋਤ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੀ।
ਤੇषਾਮੁਪਰਿ ਗੋਲੋਕਂ ਨਿਤ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਗੋਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ।
ਤੇਜਃਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸੁਮਹਦ੍ਰਤ੍ਨਭੂਮਿਮਯਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੂਰਤ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਯੋਗੇਨ ਧृਤਮੀਸ਼ੇਨ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਰਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਜੋਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਰਚਿਤਾਸਂਖ੍ਯਮਨ੍ਦਿਰੈਃ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਅਸਲ ਨਗੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਅਣਗਿਣਤ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਦਧੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸਵ੍ਯੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਯੋਜਨਾਨ੍ 1.2.
ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਪੰਜ ਸੌ ਕਰੋੜ ਜੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੋਟਿਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਮਣ੍ਡਲਾਕृਤਿ
ਵੈਕੁੰਠ ਗੋਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਜੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੈਃ ਪਾਰ੍षਦੈਸ਼੍ਚ ਜਰਾਮृਤ੍ਯ੍ਵਾਦਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਆਦਿਕ ਨਹੀਂ।
ਲਯੇ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਚ ਸृष੍ਟੌ ਚ ਸਪਾਰ੍षਦਸ਼ਿਵਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਲੀਨ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਥਾਂ ਖਾਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ, ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਮਾਹ੍ਲਾਦਕਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਕਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਤਦੇਵਾਨਨ੍ਦਜਨਕਂ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਹੀ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਨਵੀਨਨੀਰਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਰਕ੍ਤਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਮ੍
ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਨੀਲਾ ਰੰਗ, ਤੇ ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ।
ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਲਾਵਣ੍ਯਂ ਲੀਲਾਧਾਮ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸੋਹਣਾਪਣ, ਲੀਲਾ ਦਾ ਘਰ, ਮਨਮੋਹਣ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਭੂषਣੌਘੇਨ ਭੂषਿਤਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਅਸਲ ਨਗੀਆਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਃਸਂਭ੍ਰਾਜਤ੍ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ 1.2.
ਨਗੀਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਂ ਸਰ੍ਵਬੀਜਂ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਬੀਜ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਕੋਟਿਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਪੂਰਨ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਰਮ੍
ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠਿਆ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲਾ, ਰਾਸ ਦਾ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ।
ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਬੀਜਂ ਚ ਸਤ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਰਮਵ੍ਯਯਮ੍ ।। । ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰੂਪਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਉਹ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦਾ ਬੀਜ, ਸੱਚਾ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਬਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ; ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਿਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮੀਸ਼ਾਨਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਨਿਤ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੁਆਮੀ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਮੇਕਂ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਕਮ੍
ਉਹ ਸੱਚਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਾਦ, ਇਕੋ ਇਕ, ਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਹੈ।