ਮਾਤਰਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਯਾਂ ਚ ਸਮ੍ਭਾषਤੇ ਨਰਃ 1.10.
ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਰਦ 'ਮਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਯਾ ਹਿ ਸਂਗਤੋ ਯਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਡੋਰੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਹ ਸਮਾਯੋਗੇ ਤਤੋ ਦੋषਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਃ
ਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਪਾਪ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਪਤਤ੍ਯੇਵ ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਯਃ
ਉਹ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਯੁਗ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰਾਕਾਰਂ ਕੁਲਾਲਸ੍ਯ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰਂ ਚ ਖਙ੍ਗਵਤ੍
ਕੁੰਭ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਚੱਕੀ ਵਾਂਗ ਗੋਲ, ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲਾ,
ਸ਼ੂਲਵਤ੍ਕृਮਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਪ੍ਤਮਗ੍ਨਿਸਮਂ ਦ੍ਰਵਤ੍
ਭਾਲੇ ਵਾਂਗ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਗਰਮ ਤੇ ਪਿਘਲਦਾ,
ਯਾਵਾਨ੍ਦੋषੋ ਹਿ ਪੁਂਸਾਂ ਚ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਸਮਾਗਮੇ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਇਤਨਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ, ਉਸ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਘृਤਾਚੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਰੁਰੋष ਤਾਮ੍
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਉਸ 'ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਘृਤਾਚੀ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੇ ਉਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਘृਤਾਚੀ ਕਾਰੁਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾऽਗਚ੍ਛਤ੍ਕਾਮਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ 1.10.
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੇ ਕਾਰਿਗਰ ਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ, ਕਾਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਾ ਭਾਰਤੇ ਚ ਕਾਮੋਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੋਪਸ੍ਯ ਮਦਨਸ੍ਯ ਚ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਕਾਮ ਤੇ ਗੋਪ ਦੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ,
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਬਭੂਵ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਛਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਜਨਮੀ, ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਗਈ।
ਤਪਸ਼੍ਚਕਾਰ ਤਪਸਾ ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਿਭਾ
ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸੁਰਕਾਰੋਸ਼੍ਚ ਨਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਸੂਯ ਸਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਿਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਵ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਚ ਕੁਤ੍ਰ ਵਾ ਕਤਿ ਵਾਸਰਾਨ੍
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਜਣੇ?
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਜਗਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ਼ੋਕੇਨ ਹृਤਚੇਤਨਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਿਆ।
ਨਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਏਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭੁਵਿ ਕਾਰੁਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਕਾਰਿਗਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਲ੍ਪਂ ਚ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਦਾ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਵਿਵਿਧਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ, ਹਰ ਥਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ—ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਅਜੀਬ, ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਕਲਾਵਾਂ।
ਏਕਦਾ ਤੁ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ 1.10.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਲਈ ਕਲਾ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਘृਤਾਚੀਂ ਨਵਰੂਪਾਂ ਚ ਯੁਵਤਿਂ ਤਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਕਾਮਃ ਸਹਸਾ ਬਭੂਵ ਹृਤਚੇਤਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਜਾਗ ਪਈ ਤੇ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਮਾ ਮਾਂ ਸ੍ਮਰਸਿ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾऽਹਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਨਾ ਸੋਚੋ, ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ; ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹੀ ਹਾਂ।
ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਭਜ ਮਾਂ ਤਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਵਾਂਗਾ; ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈ।
ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਘृਤਾਚੀ ਨਵਰੂਪਿਣੀ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ,
ਗੋਪਿਕੋਵਾਚ ਕਥਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਗਤਾ ਸ੍ਯਾਂ ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਾਰਤ ਦੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਨ੍ਨਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰਤਮ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਇਹ ਭਾਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਭੂਮੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੀ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕृਤੇ ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਲਭ੍ਯ ਤਪਸਃ ਫਲਾਤ੍
ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤਪ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਲਈ।
ਮਾਯਾ ਨਾਰਾਯਣੀਸ਼ਾਨਾ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਚ ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਾਲਕ ਨਾਰਾਇਣੀ ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ—