ਅਤਿਥਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾऽਪਿ ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਤਦਾ ਪ੍ਰਭੋ
"ਜਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?"
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰੇਰਿਤਸ਼੍ਚ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।"
ਪਪਾਤ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਪਾਦਯੋਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ
"ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਲੰਬ ਪੈ ਗਿਆ।"
ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਨ੍ਯੁਂ ਕृਪਾਮਯਮ੍
"ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸਾ ਛੱਡੇ, ਦਇਆਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।"
ਰਾਜੋਵਾਚ ਕਿਂਨਾਮਾ ਵਾऽਪਿ ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਕ੍ਵ ਵਾਸਃ ਕਥਮਾਗਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਂ ਕੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਏ ਹੋ?"
ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੀ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗੂਢਃ ਕਪਟਮਾਨੁषਃ
"ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਲੁਕ ਕੇ, ਆਪ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੋ।"
ਕੋ ਵਾ ਗੁਰੁਸ੍ਤੇ ਭਗਵਨ੍ਨਿष੍ਟਦੇਵਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ
"ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਰੂ ਕੌਣ ਹਨ, ਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ?"
ਗृਹਾਣ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿਖਿਲਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਂ ਕੋਸ਼ਮੇਵ ਚ
"ਸਾਰਾ ਰਾਜ, ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਵੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।"
ਸਪ੍ਤਸਾਗਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍ 2.53.
"ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੋ।"
ਮਯਾ ਭृਤ੍ਯੇਨ ਸ਼ਾਧਿ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵ ਭਾਰਤੇ
"ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਰੱਖੋ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣੋ।"
ਨृਪਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਹਾਸ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ
"ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਹੱਸ ਪਿਆ।"
ਅਤਿਥਿਰੁਵਾਚ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵਤ੍ਵਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਅਤਿਥੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ।"
ਤੇषੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨੀ ਚਕਾਰ ਪਰਮਂ ਤਪਃ
"ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਕੀਤਾ।"
ਸਿषੇਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਦੇਵਦੇਵਂ ਹਰਿਂ ਪਰਮ੍
"ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।"
ਤਤੋ ਬਭੂਵ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ੍ਤਪੋਧਨਃ
"ਫਿਰ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਜਨਮਿਆ।"
ਮਾਤਾਮਹੇਭ੍ਯੋ ਦੈਤ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਘृਤਾਹੁਤਿਮ੍
"ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਭਰਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ।"
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਵਿਰੂਪੋ ਮਤ੍ਪਿਤਾ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰੂਪ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵੋ ਮਮ ਗੁਰੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਜ੍ਞਾਨਮਨੁਪ੍ਰਦਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਹਨ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮਝ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਚ੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਿ ਪਾਦਾਬ੍ਜਂ ਨ ਮੇ ਵਾਞ੍ਛਾ ऽਸ੍ਤਿ ਸਮ੍ਪਦਿ 2.53.
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਵਿਨਾ ਤਤ੍ਸੇਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਭਕ੍ਤਿਵ੍ਯਵਹਿਤਂ ਮਿਥ੍ਯਾਭ੍ਰਮਮੇਵ ਤੁ ਨਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਝੂਠਾ ਭਰਮ ਹੈ ਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ।
ਨ ਮਨ੍ਯੇ ਜਲਰੇਖੇਤਿ ਨृਪਤ੍ਵਂ ਕੇਨ ਗਣ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਰਾਜਪਦ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਲਾਈ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਲਾਲਸਾਂ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਤੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪਯਿਤੁਮਾਗਤਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਸਮੁਦ੍ਧृਤਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤੋ ਘੋਰੇ ਨਿਮ੍ਨੇ ਭਵਾਰ੍ਣਵੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਪੁਨਨ੍ਤ੍ਯੁਰੁਕਾਲੇਨ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਵਨਂ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਭਜ ਰਾਧੇਸ਼ਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਰਾਧਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਦਿਗੀਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਯੇਵਾਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ।। 2.53.
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਸ਼ਾਪਤਿਃ ਸ਼ਸ਼ੀ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸਸ੍ਯਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਤਾਕਰਃ
ਰਾਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਸਲਾਂ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਾਲੇ ਵਰ੍षਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦਹਤ੍ਯਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਕਾਲਤਃ
ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੰਦਰ ਮੀਂਹ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸਾੜਦੀ ਹੈ।