ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਕਾਮਾਤ੍ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਤਥਾ ਭਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਲਾਲਚ, ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਣ੍ਯਮਾਤ੍ਰਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜਨ੍ਯੋ ਹਨ੍ਤਿ ਸ ਕृਤਘ੍ਨਕਃ
ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਜੋ ਨੇਕੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਾਸ਼ੁਕਰਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਪਾਕ੍ਸ਼ਿਕਂ ਵਾ ਭਾਰਤੇ ਵਕ੍ਤਿ ਯੋ ਨृਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੋਈ ਝੂਠੀ ਜਾਂ ਅਧੂਰੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸਨ੍ਤਤਂ ਵੇष੍ਟਿਤਃ ਸਰ੍ਪੈਰ੍ਭੀਤੋ ਵੈ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤਥਾ 2.52.
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਕਲਾਸੋ ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤੇ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਉਥੇ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੋਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਵੈ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਤੁ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲਿਃ
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਰੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੀਕ ਉਵਾਚ ਨਰਾਣਾਂ ਮਾਤृਗਮਨੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਆਸਤਿਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਮਰਦ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ।
ਭਾਰਤੇ ਚ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਟ ਯੋ ਦੋषੋ ਮਾਤृਗਾਮਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਦੋਸ਼ ਹੈ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਸ੍ਤਾਵਦੇਵ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੋषਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਮੈਥੁਨੇ
ਉਹ ਦੋਸ਼ ਉਤਨਾ ਹੀ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਨ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਗਰ੍ਭਭ੍ਰਾਤृਪਤ੍ਨੀਨਾ ਭਗਿਨੀਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਭੈਣ-ਭਾਬੀ ਅਤੇ ਭੈਣ ਨਾਲ ਵੀ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਮਹਾਪਾਪੀ ਚੈਤਾਭਿਃ ਸਹ ਮੈਥੁਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਅਭੀਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਾਧਿਕਾਰੋ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਮਣ੍ਡਲਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਉਹਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਜਲਂ ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਦੈਵਂ ਗੁਰੁਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚ ਨਮਸ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਚਾਰ੍ਹਤਿ 2.52.
ਉਹ ਦੈਵੀ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦੇਵਤਾਃ ਪਿਤਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨੈਵ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਤੋਂ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਂ ਹ੍ਯੁਪਵਸੇਦ੍ਦੈਵਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਐਸੇ ਦੈਵੀ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਪਾਪਾਤ੍ਪਤਿਤੋ ਦੇਸ਼ਃ ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯਿਣੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਦੇਸ਼ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਪਣੀ ਕੁੜੀ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨृਣਾਂ ਚ ਤਤ੍ਸਮਂ ਪਾਪਂ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਪਾਪ ਉਤਨਾ ਹੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਂ ਭ੍ਰਮੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰਾਵਰ੍ਤ੍ਤਂ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਥੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਰੁਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਪੀ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨਿਰਯਯਾਤਨਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਯਾਤਨਾਵਾਂ ਭੋਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਤੇ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕੇ ਘੋਰੇ ਮਹਤਿ ਪ੍ਰਲਯੇ ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਲੈ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਚ ਕृਮਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਨਪੁਂਸਕਃ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਅਤੇ ਨਪੁੰਸਕਤਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵੈਵਂ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਮਹਾਪਾਪੀ ਭਵੇਚ੍ਛੁਚਿਃ ।। 2.52.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਨਯ ਊਚੁਃ ਏਭਿਸ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਦੋषੋऽਪ੍ਯਤਿਥੀਨਾਂ ਪਰਾਭਵੇ
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਉਣਗਲ ਕਰਣ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਦੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਕੁਰੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਵਨਂ ਗਚ੍ਛ ਮਹਾਰਾਜ ਤਪਸ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਤਪ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਯੁਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਪ੍ਰਕृਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦਾਨ੍ਤਰ੍ਗਤਹਰਗੌਰੀਸਂਵਾਦੇ ਰਾਧੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੁਯਜ੍ਞੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੋ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਪੁਰਾਣ 'ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ' ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ 'ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿ' ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਹਰਾ ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁਯਜ੍ਞ ਦੀ ਕਥਾ 'ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ' ਨਾਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਵੰਜਵਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪੇਨ ਵਿਹ੍ਵਲਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਕੀ ਕੀਤਾ?"