ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਜਨੌ ਭਾਰਤੇ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਪਾਪਯੋਨਿਂ ਨਰਕਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪਾਪੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਜਨ੍ਮਸੁ ਮਣ੍ਡੂਕੋ ਭਵੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਡੱਡੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਯਜ੍ਞ ਉਵਾਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨਭੋਜਨੇ ਵਾऽਪਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੀਗਮਨੇऽਪਿ ਚ
ਸੁਯਜ੍ਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਸਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਪਾਪ ਹੈ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਕੋ ਦੋषੋ ਵृषਾਣਾਂ ਵਾਹਨੇ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਸਤੇ ਬਲਦ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਕੀ ਪਾਪ ਹੈ?
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਅਸਿਪਤ੍ਰੇ ਵਸਤ੍ਯੇਵ ਯੁਗਾਨਾਮੇਕਸਪ੍ਤਤਿਃ
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਇਕਹੱਤਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਅਸੀਪੱਤਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਗਰ੍ਦਭਸ਼੍ਚ ਮੂषਿਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਫਿਰ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਗਧਾ ਤੇ ਚੂਹਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰੁਵਾਚ ਸ ਕृਤਘ੍ਨ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧੋ ਭਾਰਤੇ ਨृਪ
ਜਰਤਕਾਰੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਘਨ ਵਜੋਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਪਾਪਂ ਤਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵृषਤਾਡਨੇ
ਬਲਦ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਾਤਪੇ ਵਾਹਯੇਦ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਂ ਤृष੍ਟਿਤਂ ਵृषਮ੍ 2.51.
ਜੋ ਕੋਈ ਭੁੱਖੇ ਜਾਂ ਪਿਆਸੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਨ੍ਨਂ ਵਿष੍ਠਾ ਜਲਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵृषਵਾਹਿਨਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜੋ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਗੰਦ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਿਸਾਬ—
ਲਾਲਾਕੁਣ੍ਡੇ ਵਸਤ੍ਯੇਵ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਉਹ ਲਾਲਾ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਤਾਡਯੇਤ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ੂਲੇਨ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰਃ
ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਚ ਕृਮਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਜਨ੍ਮਸੁ ਗृਧ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਗਾਲਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਗਿਧ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਲੋਮੜੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ ਉਵਾਚ ਵਯਃਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਮਰ ਜਾਂ ਕਦ ਮਾਪਣ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਯੋਨਿਭ੍ਰਮਣਾਤ੍ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਨਰਕਾਚ੍ਛੁਚਿਃ
ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਤੇ, ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਰਕਾਂ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦੇਵ ਭਵੇਦ੍ਦੋषਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜਨੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤੱਕ ਪਾਪ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯ ਉਵਾਚ ਅਹਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸਾਵਧਾਨਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ ।।2.51.
ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਕृਤਘ੍ਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਸ਼੍ਚ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਅਕ੍ਰਿਤਘਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ ਜੋ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ।
ਕृਮਿਭਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਹ੍ਵਲੋ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰੈਃ
ਐਸਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਯੋਨੌ ਕृਮਿਰ੍ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਭਟਕਦੀ ਔਰਤ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸੁਯਜ੍ਞ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯੋ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਸ਼ਾਪਸ਼੍ਚ ਕਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪਦ੍ਵਿਨਾऽऽਪਦਮ੍
ਸੁਯਜ੍ਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਵੀ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ — ਕਿਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਬਿਨਾ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੈ?
ਧਨ੍ਯੋऽਹਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਹਂ ਸਫਲਂ ਜੀਵਨਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੀਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤੇषਾਂ ਕਿਮੂਚੁਰ੍ਮੁਨਯੋ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ?
ਸ਼੍ਰੀਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮਾਰੇਭੇ ऋषਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣੋ ਮਹਾਨ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਾਯਣ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ ਕृਤਘ੍ਨ ਇਤਿ ਜ੍ਞੇਯਃ ਫਲਂ ਚ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਮਿਪ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣੋ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ।
ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਰੇਣਵਃ ਸਿਕ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੇਤ੍ਰਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਜਿੰਨੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਤਪ੍ਤਾਙ੍ਗਾਰਂ ਚ ਤਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਪਾਨਂ ਵੈ ਤਪ੍ਤਮੂਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਤਨੀ ਵਾਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕੋਲ ਖਾਣਾ ਤੇ ਗਰਮ ਪਿਸਾਬ ਪੀਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਨ੍ਤੇ ਚ ਮਹਾਪਾਪੀ ਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਜਾਯਤੇ ਕृਮਿਃ
ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਗੰਦ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।