ਮਰੀਚਿਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚੈਵ ਵਸਿष੍ਠਃ ਕ੍ਰਤੁਰੇਵ ਚ
ਉਥੇ ਮਰੀਚੀ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਤੇ ਕ੍ਰਤੂ ਵੀ ਸਨ।
ਗੌਤਮਸ਼੍ਚ ਕਣਾਦਸ਼੍ਚ ਕਣ੍ਵਃ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਃ ਕਠਃ
ਉਥੇ ਗੌਤਮ, ਕਣਾਦ, ਕਣ੍ਵ, ਕਾਤਿਆਯਨ ਤੇ ਕਠ ਵੀ ਸਨ।
ਤੈਤ੍ਤਿਰਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਾਪਿਸ਼ਲਿਰ੍ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਤੈੱਤਿਰੀ, ਆਪੀਸ਼ਲ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਮਾਣਯੋਗ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ਼੍ਚ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਰੌਰ੍ਵਸ਼੍ਚ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤਥਾ
ਭਰਦਵਾਜ, ਵਾਲਮੀਕ, ਔਰਵ ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਸ਼ਿਲਾਲਿਰ੍ਲਾਙ੍ਗਲਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਾਕਲ੍ਯਃ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨਃ
ਸ਼ਿਲਾਲੀ, ਲਾਂਗਲੀ, ਸ਼ਾਕਲਯ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯੋ ਵਾਮਦੇਵੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤਥਾ 2.50.
ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ, ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਵਾਲਖਿਲਯ ਆਦਿਕ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੌਤ੍ਸਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯृਚੀਕੋऽਪ੍ਯਘਮਰ੍षਣਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਕਉਤਸ, ਰਿਚੀਕ ਅਤੇ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਦਿਕ੍ਪਾਲਾ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਮਾਯਯੁਃ
ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਕੋਲ ਆਏ।
ਸਮੂਚੁਸ੍ਤਂ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਨੀਤਿਂ ਨੀਤਿਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਜੋ ਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਸਿੱਧੀ ਨੀਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਪ੍ਰਕृਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦਾਨ੍ਤਰ੍ਗਤਹਰਗੌਰੀਸਂਵਾਦੇ ਰਾਧੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੁਯਜ੍ਞੋਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂਪੁਰਾਣ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, ਹਰਾ ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਹੇਠਾਂ, ਰਾਧਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਸੁਯਜ్ఞ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਾਲਾ ਪੰਜਾਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨੀਤਿਜ੍ਞਾ ਨੀਤਿਵਚਨਂ ਤਨ੍ਮਾਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਨੀਤੀ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਨੀਤੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸਮਝਾ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਕ੍ਰਮੇਣ ਵਕ੍ਤੁਮਾਰੇਭੇ ਮੁਨਿਸਂਘੋ ਵਰਾਨਨੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਸੁਸ਼ੀਲਂ ਚ ਮਹੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪਿਤਰੋऽਗ੍ਨਿਃ ਸੁਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਉ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਪਿਤਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ,
ਆਗਤਾ ਨृਪਗੇਹੇਭ੍ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰਿਯਂ ਨृਪਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਘਰੋਂ ਆਏ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਚਮਕ ਖੋਹ ਲਈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਹृਦਯਂ ਕੋਮਲਂ ਨਵਨੀਤਵਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨਵੇਂ ਮੱਖਣ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵਾਗਚ੍ਛ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁ ਨृਪਾਲਯਮ੍
ਮਾਫ ਕਰ, ਆ ਜਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਰਾਜ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਭृਗੁਰੁਵਾਚ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਵਹ੍ਨਿਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਚ
ਭਰਗੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵੀ,
ਨਿਰਾਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਚਾਤਿਥੇਰਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਆਉਭਗਤ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਘ੍ਨੈਰ੍ਗੋਘ੍ਨੈਃ ਕृਤਘ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੈਰ੍ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗੈਃ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਗਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਹਿਸਾਨਫਰਾਮੋਸ਼ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪਾਪਂ ਤਸ੍ਮੈ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਾਦਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ ।। 2.51.
ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਪੁੰਨ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਨृਪਦੋषਂ ਚ ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਰਾਜੇ ਦੀ ਭੁੱਲ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ, ਪੁੱਤ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਿਵੇਂ ਚਲਾ ਜਾ।
ਪੁਲਹ ਉਵਾਚ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨੋ ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਹੀਨਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਪੁਲਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਲਕੜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਨੈਵੇਦ੍ਯਵਞ੍ਚਿਤਃ
ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ—
ਕ੍ਰਤੁਰੁਵਾਚ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਹੀਨੋ ਭਵੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਯੋऽਵਮਨ੍ਯਤੇ
ਕ੍ਰਤੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਿਸ ਨੂੰ ਦীক্ষਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਧਨਹੀਨਃ ਪੁਤ੍ਰਹੀਨੋ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਹੀਨੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਜਰੂਰ ਹੀ ਮਾਲ ਤੋਂ, ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਤੇ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਿਰਾ ਉਵਾਚ ਵृषਵਾਹੋ ਭਵੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਭਾਰਤੇ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਅੰਗਿਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਵੱਛਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਰੀਚਿਰੁਵਾਚ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸ ਭਵੇਦ੍ਯੋऽਵਮਨ੍ਯਤੇ
ਮਰੀਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਿ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਵਾਚ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪੂਜਾਵਿਰਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਿਸ ਕੋਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਉਵਾਚ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ ਭਵੇਦ੍ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।