ਸੁਪਕ੍ਵਾਨਿ ਚ ਮਾਂਸਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਚੋष੍ਯੈਸ਼੍ਚਰ੍ਵ੍ਯੈਰ੍ਲੇਹ੍ਯਪੇਯੈਰਤਿਤृਪ੍ਤਂ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ, ਚੱਬਣ ਵਾਲੇ, ਚੱਟਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਵਿਆੰਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਪੂਰ੍ਣਮਨ੍ਨਂ ਚ ਸੂਪਾਕ੍ਤਂ ਸਗਵ੍ਯਂ ਮਾਂਸਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੂਰਾ ਭੋਜਨ, ਸੁਪ ਨਾਲ, ਘਿਉ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਮਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਨ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੁਯਜ੍ਞਂ ਚ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤਤ੍ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਪਰ ਉਹ ਸੁਯਜ्ञ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੁਭੋਜਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਤਿਤृਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਤੇ, ਸੁੰਦਰਏ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਵृषਲੇਭ੍ਯੋ ਦਦੁਃ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪਥਿ ਚ ਤਤ੍ਯਜੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਭੋਜਨ ਚੁਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕੁਝ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥਾਪ੍ਯੁਰ੍ਵਰਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਚਾਨ੍ਨਰਾਸ਼ਿਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ ।। 2.50.
ਫਿਰ ਵੀ, ਉੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਢੇਰ ਅੰਨ ਦੇ ਬਚੇ ਰਹਿ ਗਏ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਸਂਕ੍ਲृਪ੍ਤਚ੍ਛਤ੍ਰਕੋਟਿਸਮਨ੍ਵਿਤੇ
ਉੱਥੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਛਤਾਂ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਛਤਰ ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਸੁਸਂਸृष੍ਟੇ ਰਮ੍ਯੇ ਚਨ੍ਦਨਪਲ੍ਲਵੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਰਚੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਚੰਦਨ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਵਨਸਿਨ੍ਦੂਰਸਂਸ੍ਕृਤੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਸਿੰਧੂਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮੁਨਿਨਾਰਦਮਨ੍ਵਾਦਿਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਉਥੇ ਨਾਰਦ, ਮਨੂ ਆਦਿ ਮੁਨੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਰੂਕ੍ਸ਼ੋ ਮਲਿਨਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੌष੍ਠਤਾਲੁਕਃ
ਉਹ ਰੁੱਖੇ, ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਸੁੱਕੀ ਗਲ੍ਹ, ਹੋਠ ਤੇ ਤਾਲੂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਰਾਜਾਨਮਾਸ਼ਿषਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਸ੍ਮਿਤਃ ਸਮ੍ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਰਾਜਾ ਹੱਸ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਭਾਸਦਸ਼੍ਚ ਨੋਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਜਹਸੁਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮੇਵ ਚ
ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨਾ ਉਠੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹੱਸ ਪਏ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਨृਪਤਿਂ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਤਤ੍ਰਾਤਿष੍ਠਨ੍ਨਿਰਂਕੁਸ਼ਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਖੜ੍ਹਾ, ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੈਠਾ।
ਭਵਾਚਿਰਂ ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਬੁਦ੍ਧਿਹੀਨੋऽਪ੍ਯੁਪਦ੍ਰੁਤਃ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗੀ ਹੋ ਜਾਵੇਂ, ਤੇਰੀ ਅਕਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਤੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਚ ਰਹੇਂ।
ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਜਹਸੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਃ ਸਭਾਸਦਃ 2.50.
ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹੱਸੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਗਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਤਂ ਰੁਰੋਦ ਭਯਕਾਤਰਃ
ਰਾਜਾ ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਰੋ ਪਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਗੂਢਰੂਪੀ ਚ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤਿष੍ਠ ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦਾ ਰਿਹਾ, 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੁਕ, ਰੁਕ!'
ਮਰੀਚਿਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚੈਵ ਵਸਿष੍ਠਃ ਕ੍ਰਤੁਰੇਵ ਚ
ਉਥੇ ਮਰੀਚੀ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਤੇ ਕ੍ਰਤੂ ਵੀ ਸਨ।
ਗੌਤਮਸ਼੍ਚ ਕਣਾਦਸ਼੍ਚ ਕਣ੍ਵਃ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਃ ਕਠਃ
ਉਥੇ ਗੌਤਮ, ਕਣਾਦ, ਕਣ੍ਵ, ਕਾਤਿਆਯਨ ਤੇ ਕਠ ਵੀ ਸਨ।
ਤੈਤ੍ਤਿਰਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਾਪਿਸ਼ਲਿਰ੍ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਤੈੱਤਿਰੀ, ਆਪੀਸ਼ਲ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਮਾਣਯੋਗ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ਼੍ਚ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਰੌਰ੍ਵਸ਼੍ਚ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤਥਾ
ਭਰਦਵਾਜ, ਵਾਲਮੀਕ, ਔਰਵ ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਸ਼ਿਲਾਲਿਰ੍ਲਾਙ੍ਗਲਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਾਕਲ੍ਯਃ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨਃ
ਸ਼ਿਲਾਲੀ, ਲਾਂਗਲੀ, ਸ਼ਾਕਲਯ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯੋ ਵਾਮਦੇਵੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤਥਾ 2.50.
ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ, ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਵਾਲਖਿਲਯ ਆਦਿਕ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੌਤ੍ਸਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯृਚੀਕੋऽਪ੍ਯਘਮਰ੍षਣਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਕਉਤਸ, ਰਿਚੀਕ ਅਤੇ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਦਿਕ੍ਪਾਲਾ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਮਾਯਯੁਃ
ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਕੋਲ ਆਏ।
ਸਮੂਚੁਸ੍ਤਂ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਨੀਤਿਂ ਨੀਤਿਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਜੋ ਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਸਿੱਧੀ ਨੀਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।