ਸਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਨ੍ਦੁਸਂਯੁਤਮ੍ 1.10.
ਉਹ ਸਿੰਧੂਰ ਦੀ ਬਿੰਦੀ ਅਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਟਿਕੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਕਾਮਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮੋਵਾਚ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚਾਪਹਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠ ਕਾਨ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਤੇਰੀ ਵਾਸਤੇ ਖੋ ਗਿਆ, ਸੋਹਣੀਏ, ਇਕ ਪਲ ਰੁਕ ਜਾ।
ਤਵੈਵਾਨ੍ਵੇषਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਜਗਤੀਤਲਮ੍
ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਂ ਕਾਮਲੋਕਂ ਯਾਸੀਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਮ੍ਭਾਮੁਖੋਦਿਤਮ੍
ਰੰਭਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈਂ—
ਅਹੋ ਸਰਸ੍ਵਤੀਤੀਰੇ ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਅਹਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ—
ਯਭ ਕਾਨ੍ਤੇ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯੂਨਾ ਕਾਨ੍ਤੇਨ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਸੋਹਣੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਮੇਵ ਚਿਰਜੀਵਿਨੀ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਲੰਮਾ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਵਰੇਣੈਵ ਮृਤ੍ਯੁਕਨ੍ਯਾ ਜਿਤਾ ਮਯਾ
ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਰ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਮਾਲਾ ਚ ਵਰੁਣਾਦ੍ਵਾਯੋਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਭੂषਣਮ੍
ਰਤਨਮਾਲਾ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ।
ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਮਦੇਵਾਦ੍ਯੋषਿਦ੍ਰਞ੍ਜਨਕਾਰਮ੍ 1.10.
ਕਾਮਸ਼ਾਸਤਰ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਾਮਦੇਵ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਜੋੜਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ,
ਗृਹੇ ਤਾਨਿ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚਾਗਤੋऽਨ੍ਵੇषਣੇ ਭਵੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਕਾਮੁਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਘृਤਾਚੀ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਮੁਨੇ
ਕਾਮੁਕ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਮੁਨੀ ਜੀ, ਹੱਸ ਪਈ।
ਘृਤਾਚ੍ਯੁਵਾਚ । ਕਿਨ੍ਤੁ ਸਾਮਯਿਕਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਮਰਾਤੁਰ
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਰ ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕ ਗੱਲ ਕਹਾਂਗੀ, ਓ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ।
ਕਾਮਦੇਵਾਲਯਂ ਯਾਮਿ ਕृਤਵੇषਾ ਚ ਤਤ੍ਕृਤੇ
ਮੈਂ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਕਾਮਪਤ੍ਨੀ ਚ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀ ਤਵਾਧੁਨਾ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਹਾਂ।
ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਦਾਤਾ ਗੁਰੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣੈਃ ਪਿਤੁਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਗੁਰੂ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਵਧ ਹੈ।
ਗੁਰੋਃ ਸ਼ਤਗੁਣੈਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਮਾਗਮੇ ਸੂਨੋਰ੍ਯਾਵਾਨ੍ਦੋषਃ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਜਦ ਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ।
ਮਾਤਰਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਯਾਂ ਚ ਸਮ੍ਭਾषਤੇ ਨਰਃ 1.10.
ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਰਦ 'ਮਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਯਾ ਹਿ ਸਂਗਤੋ ਯਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਡੋਰੀ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਹ ਸਮਾਯੋਗੇ ਤਤੋ ਦੋषਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਃ
ਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਪਾਪ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਪਤਤ੍ਯੇਵ ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਯਃ
ਉਹ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਯੁਗ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰਾਕਾਰਂ ਕੁਲਾਲਸ੍ਯ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰਂ ਚ ਖਙ੍ਗਵਤ੍
ਕੁੰਭ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਚੱਕੀ ਵਾਂਗ ਗੋਲ, ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲਾ,
ਸ਼ੂਲਵਤ੍ਕृਮਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤਪ੍ਤਮਗ੍ਨਿਸਮਂ ਦ੍ਰਵਤ੍
ਭਾਲੇ ਵਾਂਗ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਗਰਮ ਤੇ ਪਿਘਲਦਾ,
ਯਾਵਾਨ੍ਦੋषੋ ਹਿ ਪੁਂਸਾਂ ਚ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਸਮਾਗਮੇ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਇਤਨਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ, ਉਸ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਘृਤਾਚੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਰੁਰੋष ਤਾਮ੍
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਉਸ 'ਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਘृਤਾਚੀ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੇ ਉਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।