ਬਭੂਵੁਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਦਾऽਨ੍ਯਾ ਗੋਪ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਛੋਟੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਇਮੇ ਸਪ੍ਤ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਿਰਜਾਨਨ੍ਦਨਾ ਭੁਵਿ
ਇਹ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਰਜਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨ।
ਨ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਰਜਾਂ ਕृष੍ਣਂ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਯਯੌ
ਵਿਰਜਾ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਗੋਪੀਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰਿ ਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਵਾਰਿਤੋऽਪਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਗੋਪੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ,
ਸੁਦਾਮਾ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਸੁਦਾਮਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਡਾਂਟਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਮਾਸੁਰੀਂ ਯੋਨਿਂ ਗਚ੍ਛ ਦੂਰਮਤੋ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ 2.49.
ਤੂੰ ਜਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ; ਇਥੋਂ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾ।
ਭਵ ਗੋਪੀ ਗੋਪਕਨ੍ਯਾਮੁਖ੍ਯਾਭਿਃ ਸ੍ਵਾਭਿਰੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਗੋਪੀ ਬਣ, ਗੋਪਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਧੀਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀਆਂ ਨਾਲ।
ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਾਵਤਰਣਂ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰੋ ਮੋਹਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣਗੇ; ਉਹ ਅੰਸੂਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਉਲਝਣ ਨਾਲ, ਤੁਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਰਾਧਾ ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾऽਤਿਵਿਹ੍ਵਲਾ
ਰਾਧਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੀ, ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤਾਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਨੇ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚਾਸੁਰਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੋ ਬਭੂਵ ਤੁਲਸੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਅਸੁਰ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪਤੀ ਸੀ।
ਰਾਧਾ ਜਗਾਮ ਵਾਰਾਹੇ ਗੋਕੁਲਂ ਭਾਰਤਂ ਸਤੀ
ਰਾਧਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਵਾਰਾਹ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਗੋਕੁਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਅਯੋਨਿਸਮ੍ਭਵਾ ਦੇਵੀ ਵਾਯੁਗਰ੍ਭਾ ਕਲਾਵਤੀ
ਕਲਾਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਜਣਨੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮੀ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਅਤੀਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨਵਯੌਵਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ—
ਛਾਯਾਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਦ੍ਗੇਹੇ ਸਾऽਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਵਾਪ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਛੱਡੀ ਅਤੇ ਆਪ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਗਤੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਤੁ ਕਂਸਭੀਤੇਸ਼੍ਛਲੇਨ ਚ 2.49.
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘਣ 'ਤੇ, ਕੰਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚਲਾਕੀ ਕੀਤੀ—
ਕृष੍ਣਮਾਤਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਯਾ ਰਾਯਾਣਸ੍ਤਤ੍ਸਹੋਦਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਮਾਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਅਤੇ ਰਾਯਾਣਾ, ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ—
ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ ਸਮੇਤ—
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਰਾਧਾਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਨਹਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਬਲ੍ਲਵਾਃ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਰਾਧਾ ਦੇ ਕੰਵਲ ਜਿਹੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਪੁਰਾ ਵਿਧਿਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਭਾਰਾਵਤਰਣੇ ਭੂਮੇਰ੍ਭਾਰਤੇ ਨਨ੍ਦਗੋਕੁਲੇ ।। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਤਪਸਸ੍ਤਤ੍ਫਲੇਨ ਚ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣਾ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੰਦਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਵਲ ਪੈਰ ਵੇਖੇ।
ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਸ ਵੈ ਕृष੍ਣਃ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਸੁਦਾਮਸ਼ਾਪੇਨ ਵਿਚ੍ਛੇਦਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵ ਹ
ਫਿਰ, ਸੁਦਾਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਾਬ੍ਦੇ ਸਮਤੀਤੇ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਸਂਗਤਃ
ਜਦੋਂ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ—
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਗੋਲੋਕਂ ਰਾਧਯਾ ਸਹ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਫਿਰ, ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵृषਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਯਯੌ ਗੋਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 2.49.
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੁ ਅਤੇ ਨੰਦ ਵੀ ਉੱਚਤਮ ਗੋਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ।
ਛਾਯਾ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਚ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਛਾਂ, ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੋਪ੍ਯੋ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਸਮਾਃ
ਛੱਤੀ ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਗੋਪੀਆਂ ਅਤੇ ਗੋਪ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ।
ਦ੍ਰੋਣਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਨਨ੍ਦੋ ਯਸ਼ੋਦਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ ਧਰਾ
ਦ੍ਰੋਣ ਜੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹਨ, ਨੰਦ ਜੀ; ਯਸ਼ੋਦਾ ਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧਰਾ ਹਨ।
ਵਸੁਦੇਵਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਦੇਵਕੀ ਚਾਦਿਤਿਃ ਸਤੀ
ਵਸੁਦੇਵ ਜੀ ਕਸ਼ਯਪ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਜੀ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ।