ਤਾਭਿਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੁਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਕਾਤਰਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਤਚ੍ਛਤਯੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਥਾਂ ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਚਕ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਦਰ੍ਪਣੈਃ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨ ਕਲਸ਼ੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ਮਨ੍ਦਿਰਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਲਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਹਦ ਸੁੰਦਰ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਹੋਈ ਸੀ।
ਯਯੌ ਰਥੇਨ ਤੇਨੈਵ ਸੁਮਨੋਮਾਲਿਨਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਿਆਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਥ 'ਚ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਕृष੍ਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਵਧਾਨਂ ਗੋਪੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪਲਾਯਿਤਃ 2.49.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੋਪਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਪ੍ਰੇਮਮਗ੍ਨਃ ਕृष੍ਣੋऽਪਿ ਤਿਰੋਧਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।
ਰਾਧਾਪ੍ਰਕੋਪਭੀਤਾ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਤ੍ਯਾਜ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਰਾਧਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਬੈਠੀ।
ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸ਼ਰਣਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਵਿਰਜਾਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਭਿਯਾ
ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਚੰਗੀ ਵਿਰਜਾ ਦੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੱਭਿਆ।
ਕੋਟਿਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੀਰ੍ਘੇ ਸ਼ਤਗੁਣਾ ਤਥਾ
ਉਹ ਇਕ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਗਈ।
ਬਭੂਵੁਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਦਾऽਨ੍ਯਾ ਗੋਪ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਛੋਟੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਇਮੇ ਸਪ੍ਤ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਿਰਜਾਨਨ੍ਦਨਾ ਭੁਵਿ
ਇਹ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਰਜਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨ।
ਨ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਰਜਾਂ ਕृष੍ਣਂ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਯਯੌ
ਵਿਰਜਾ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਗੋਪੀਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰਿ ਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਵਾਰਿਤੋऽਪਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਗੋਪੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ,
ਸੁਦਾਮਾ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਸੁਦਾਮਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਡਾਂਟਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਮਾਸੁਰੀਂ ਯੋਨਿਂ ਗਚ੍ਛ ਦੂਰਮਤੋ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ 2.49.
ਤੂੰ ਜਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ; ਇਥੋਂ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾ।
ਭਵ ਗੋਪੀ ਗੋਪਕਨ੍ਯਾਮੁਖ੍ਯਾਭਿਃ ਸ੍ਵਾਭਿਰੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਗੋਪੀ ਬਣ, ਗੋਪਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਧੀਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀਆਂ ਨਾਲ।
ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਾਵਤਰਣਂ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰੋ ਮੋਹਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣਗੇ; ਉਹ ਅੰਸੂਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਉਲਝਣ ਨਾਲ, ਤੁਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਰਾਧਾ ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾऽਤਿਵਿਹ੍ਵਲਾ
ਰਾਧਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੀ, ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤਾਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਨੇ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚਾਸੁਰਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡੋ ਬਭੂਵ ਤੁਲਸੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਅਸੁਰ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪਤੀ ਸੀ।
ਰਾਧਾ ਜਗਾਮ ਵਾਰਾਹੇ ਗੋਕੁਲਂ ਭਾਰਤਂ ਸਤੀ
ਰਾਧਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਵਾਰਾਹ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਗੋਕੁਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਅਯੋਨਿਸਮ੍ਭਵਾ ਦੇਵੀ ਵਾਯੁਗਰ੍ਭਾ ਕਲਾਵਤੀ
ਕਲਾਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਜਣਨੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮੀ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਅਤੀਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨਵਯੌਵਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ—
ਛਾਯਾਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਦ੍ਗੇਹੇ ਸਾऽਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਵਾਪ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਛੱਡੀ ਅਤੇ ਆਪ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਗਤੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਤੁ ਕਂਸਭੀਤੇਸ਼੍ਛਲੇਨ ਚ 2.49.
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘਣ 'ਤੇ, ਕੰਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚਲਾਕੀ ਕੀਤੀ—
ਕृष੍ਣਮਾਤਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਯਾ ਰਾਯਾਣਸ੍ਤਤ੍ਸਹੋਦਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਮਾਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਅਤੇ ਰਾਯਾਣਾ, ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ—
ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ ਸਮੇਤ—
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਰਾਧਾਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਨਹਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਬਲ੍ਲਵਾਃ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਰਾਧਾ ਦੇ ਕੰਵਲ ਜਿਹੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਪੁਰਾ ਵਿਧਿਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪ ਕੀਤਾ।