ਨ ਪੁਨਰ੍ਭਵਨਂ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰ ਭਵੇ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਨਮ ਵਿਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਪ੍ਰਕृਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਸੁਰਭ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਤਦੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪੂਜਾਦਿਕਥਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਖੰਡ ਵਿਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ 'ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਉਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਸਤਚੁਆਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਨਾਰਾਯਣਾਂਸ਼ ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਾਰਾਯਣੀਂ ਕਥਾਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਅੰਸ਼, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸੁਰਭ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਮਤੀਵ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਮੈਂ ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਰਾਧਿਕਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਂ ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਵਦਨਂ ਪ੍ਰੀਤਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਰਾਸੋਤ੍ਸਵਰਸਾਖ੍ਯਾਨਂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਰਾਸ ਉਤਸਵ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸ੍ਫੀਤਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਮ੍ ।। ਸ੍ਤਵਨਂ ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਭੀਤਾ ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਾ
ਪਾਰਵਤੀ, ਜੋ ਖਿੜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਹੱਸ ਰਹੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਡਰਦੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹਾਦੇਵੀ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪਾਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਗਂ ਚ ਯੋਗਿਨਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਾਂਚਰਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਵਿਧੀ।
ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਨਾਨਾਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ 2.48.
ਸਿੱਧਾਂ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਨਮੋਹਣੇ ਤੰਤਰ।
ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਚ ਰਾਧਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਸਤਃ
ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਰਾਧਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਕਥਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਆਗਮਾਖ੍ਯਾਨਕਾਲੇ ਚ ਭਵਤਾ ਸ੍ਵੀਕृਤਂ ਪੁਰਾ
ਅਗਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਦੁਤ੍ਪਤਿਂ ਚ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਨਾਮ੍ਨੋ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਪਰਮ ਮਹਿਮਾ।
ਆਰਾਧਨਵਿਧਾਨਂ ਚ ਪੂਜਾਪਦ੍ਧਤਿਮੀਪ੍ਸਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਇੱਛਿਤ ਪਧਤੀ।
ਕਥਂ ਨ ਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮਾਗਮਾਖ੍ਯਾਨਕਾਲਤਃ
ਅਗਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ?
ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਞ੍ਛੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਃ
ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਗਲਾ, ਹੋਠ ਅਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਏ ਹਨ।
ਸਸ੍ਮਾਰ ਕृष੍ਣਂ ਧ੍ਯਾਨੇਨਾਭੀष੍ਟਦੇਵਂ ਕृਪਾਨਿਧਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਾ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਨਿषਿਦ੍ਧੋऽਹਂ ਭਗਵਤਾ ਕृष੍ਣੇਨ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੈਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਮਦਰ੍ਦ੍ਧਾਂਗਸ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਂ ਨ ਮਦ੍ਭਿਨ੍ਨਾ ਸ੍ਵਰੂਪਤਃ 2.48.
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੀ ਅਰਧ-ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ।
ਮਦਿष੍ਟਦੇਵਕਾਨ੍ਤਾਯਾ ਰਾਧਾਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਸਤਿ
ਮੇਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਧਾ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੱਚੇ ਹਨ।
ਜਾਨਾਮਿ ਤਦਹਂ ਦੁਰ੍ਗੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਂ ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਨਵਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਨ ਤਤ੍ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਨ ਚ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਤਾਂ ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ।
ਮਤ੍ਤੋ ਬਲਵਤੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈਂ।
ਸ਼ृਣੁ ਦੁਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਸੁਣ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਭੇਦ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਪਹਿਲਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ, ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਰਾਸ ਨਚ ਦੇ ਚੌਕ ਵਿਚ—
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਤਸ੍ਥੌ ਤਤ੍ਰ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਉਥੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੋਹਣੀ ਤਖਤ ਤੇ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਰਿਰਂਸੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜਗਤਾਂ ਪਤ੍ਯੁਸ੍ਤਨ੍ਮਲ੍ਲਿਕਾਵਨੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਮੌਜ ਮਾਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮੱਲੇ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਦ੍ਵਿਧਾਰੂਪੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਉਹ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਿਆ।