ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਦੇਵੀਂ ਮਙ੍ਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ, ਮੰਗਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਮੁਨੇ
ਫੁੱਲਾਂ, ਚੰਦਨ, ਨੈਵੇਦ, ਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪਾਯਸੈਃ ਪਿष੍ਟਕੈਰਪਿ
ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਪਾਯਸ ਤੇ ਪਿਠੇ ਨਾਲ ਵੀ।
ਸਙ੍ਗੀਤੈਰ੍ਨਰ੍ਤ੍ਤਨੈਰ੍ਵਾਦ੍ਯੈਰੁਤ੍ਸਵੈਃ ਕृष੍ਣਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨੈਃ
ਸੰਗੀਤ, ਨੱਚ, ਵਾਜਿਆਂ, ਉਤਸਵਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ।
ਦਦੌ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਮੂਲੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਚ ਨਾਰਦ ਐਂ ਕ੍ਰੂਂ ਫਟ੍ਸ੍ਵਾਹੇਤ੍ਯੇਵਂ ਚਾਪ੍ਯੇਕਵਿਂਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ 2.44.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੂਰੇ ਦਾਨ ਸਮੇਤ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ; ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਇਕੀ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ: 'ਐਂ ਕ੍ਰੂੰ ਫਟ ਸਵਾਹਾ।'
ਪੂਜ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਤਰੁਸ਼੍ਚੈਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਃ
ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਲਪਵ੍ਰਖ਼ ਵਾਂਗ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਸ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੀਂ षੋਡਸ਼ਵਰ੍षੀਯਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਢੁਕਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਰਖਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਲੱਖਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਮਲ੍ਲਿਕਾਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੰਮੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮੱਲੀਕਾ ਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਸੁਨੀਲੋਤ੍ਪਲਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ ਕੌਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਪੋਤਰੂਪਾਂ ਵਰਾਂ ਭਜੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਨੌਕਾ ਬਣ ਕੇ ਤਾਰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਨਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮੁਨੇ
ਇਹ ਹੈ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ; ਹੁਣ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ।
ਸ਼ਙ੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਸਂਹਰ੍ਤ੍ਰਿ ਵਿਪਦਾਂ ਰਾਸ਼ੇਰ੍ਹਰ੍षਮਂਗਲਕਾਰਿਕੇ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ,
ਹਰ੍षਮਂਗਲਦਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਹਰ੍षਮਂਗਲਚਣ੍ਡਿਕੇ 2.44.
ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਰੂਪ ਚੰਡਿਕਾ,
ਮਂਗਲੇ ਮਙ੍ਗਲਾਰ੍ਹੇ ਚ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਮਂਗਲੇ
ਸ਼ੁਭਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੀ,
ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਂਗਲਵਾਰੇ ਚ ਮਂਗਲਾਭੀष੍ਟਦੈਵਤੇ
ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ,
ਮਂਗਲਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਿ ਮਂਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਂਗਲੇ
ਹੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਣੀ ਦੇਵੀ, ਸ਼ੁਭਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ,
ਸਾਰੇ ਚ ਮਂਗਲਾਧਾਰੇ ਪਾਰੇ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਤੂੰ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਾ ਸਰੂਤ ਤੇ ਆਧਾਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪਾਰ ਹੈਂ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍
ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਂਗਲਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਥਮੇ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਸਭ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤृਤੀਯੇ ਪੂਜਿਤਾ ਭਦ੍ਰਾ ਮਂਗਲੇਨ ਨृਪੇਣ ਚ ਪਞ੍ਚਮੇ ਮਙ੍ਗਲਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਨਰੈਰ੍ਮਂਗਲਚਣ੍ਡਿਕਾ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਭਦਰਾ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਚੰਗੀ ਵਾਧਾਈ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੰਗਲਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪੂਜਿਤਾ ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ੈਃ ਪੂਜਿਤਾ ਸਦਾ
ਉਹ ਹਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਮਨੁਭਿਰ੍ਮਾਨਵੈਰ੍ਮੁਨੇ 2.44.
ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮুনি।
ਤਨ੍ਮਂਗਲਂ ਭਵੇਚ੍ਛਸ਼੍ਵਨ੍ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਦਮਂਗਲਮ੍
ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਪ੍ਰਕृਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਮਙ੍ਗਲੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਤਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਦਿਕਥਨਂ ਨਾਮ ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ 'ਮੰਗਲ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਆਦਿ' ਚੌਂਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਨਸਾਖ੍ਯਾਨਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਰਮ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਮਨਸਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।
ਕਨ੍ਯਾ ਭਗਵਤੀ ਸਾ ਚ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ ਮਾਨਸੀ
ਉਹ ਭਗਵਤੀ ਕਨਿਆ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜਣੀ ਧੀ ਹੈ।
ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਯਤੇ ਯਾ ਵਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।