ਨੋਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਬਾਲਕਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਰਾਜਾ ਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਿਮਾਨਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇਜਸਾ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਛੋਭਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਾਸਸਾ
ਉਹ ਸਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੀਂ ਚ ਕਮਨੀਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਹੌਲੀ ਹਾਸ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਪੁਰਤੋ ਰਾਜਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਮਾਦਰਾਤ੍ 2.43.
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਰਾਜਾ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗ੍ਰੀष੍ਮਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਪੁੱਛਿਆ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਉਵਾਚ ਕਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਵਰਾਰੋਹੇ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈਂ?
ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਮਙ੍ਗਲਦਾਯਿਨੀ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕismet ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ,
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਭੀਤਾਨਾਂ ਪੁਰਾ ਸੇਨਾ ਬਭੂਵ ਸਾ
ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸੀ।
ਦੇਵਸੇਨੋਵਾਚ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਦੇਵਸੇਨਾऽਹਮੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਦੇਵਸੇਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਧੀ, ਦੇਵਸੇਨਾ, ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ।
ਮਾਤृਕਾਸੁ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸੇਨਾ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਕੰਦ ਦੀ ਫੌਜ ਵਜੋਂ, ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲੀ।
ਪੁਤ੍ਰਦਾऽਹਮਪੁਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਿਯਦਾਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਿਯਾਯ ਚ
ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਦਾਨ।
ਸੁਖਂ ਦੁਃਖਂ ਭਯਂ ਸ਼ੋਕਂ ਹਰ੍षਂ ਮਂਗਲਮੇਵ ਚ
ਸੁਖ, ਦੁਖ, ਡਰ, ਗਮ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵੀ,
ਕਰ੍ਮਣਾ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰੀ ਚ ਵਂਸ਼ਹੀਨਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਕਰਮ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਕੁਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮृਤਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚਿਰਜੀਵਿਨਃ 2.43.
ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਕੁਝ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਰ੍ਮ ਪਰਂ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਕਰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬਾਲਕਂ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਬੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਰਾਜਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਂ ਬਾਲਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਕਨਕਪ੍ਰਭਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬਾਲਕਂ ਦੇਵੀ ਗਗਨਂ ਗਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਬੱਚਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਨृਪਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਤੁਤਿ ਗੀਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਦੇਵਸੇਨੋਵਾਚ ਮਮ ਪੂਜਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਕੁਰੁ
ਦੇਵਸੇਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਹਰ ਥਾਂ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਆਪ ਕਰੋ।
ਤਦਾ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤੇ ਕੁਲਪਦ੍ਮਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦਿਆਂਗੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਂ ਚ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰੇਗਾ, ਯੋਗ ਦਾ ਮਾਹਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਭਗਤ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਧृਤਵਨ੍ਤਂ ਬਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਕੋਲ ਸੌ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਬਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੋਗਿਨਂ ਜ੍ਞਾਨਿਨਂ ਚੈਵ ਸਿਦ੍ਧਰੂਪਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍ 2.43.
ਉਹ ਯੋਗੀ, ਗਿਆਨੀ, ਸਿੱਧ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਤਪਸੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਸ੍ਮੈ ਤਦ੍ਬਾਲਕਂ ਦਦੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਬੱਚਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਜਗਾਮ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੁਭਂ ਵਰਮ੍ ਆਗਤ੍ਯ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਹੇਤੁਕਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਸੁਭ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ, ਫਿਰ ਆ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤੁष੍ਟਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਨਰਾ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ । ਦੇਵੀਂ ਚ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਦਦੌ
ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਨਾਰਦ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਾ ਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੇषੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲषष੍ਠ੍ਯਾਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਰਾਜਾ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਾਗਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।