ਕਰ੍ਤਾ ਕਰ੍ਮਣਿ ਪੂਰ੍ਣੇऽਪਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਯਦਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੇ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ,
ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਸਮਤੀਤੇ ਚ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾ ਸਾ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਇਕ ਪਲ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੋਹਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਭਵੇਦ੍ਰਸਗੁਣਾ ਚ ਸਾ
ਜੇ ਇਕ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਸੇ ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਜੇ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਤਦ੍ਯਜਮਾਨਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵੈ ਨਿष੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਪਾਤਕੀ
ਉਸ ਪਾਪ ਕਾਰਨ, ਮਨੁੱਖ ਗਰੀਬ, ਬਿਮਾਰ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰੋ ਨੈਵ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਤਰ੍ਪਣਮ੍ 2.42.
ਪਿਤਰ ਉਸ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਤੇ ਤਰਪਣ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ।
ਦਾਤਾ ਦਦਾਤਿ ਨੋ ਦਾਨਂ ਗ੍ਰਹੀਤਾ ਤਨ੍ਨ ਯਾਚਤੇ
ਦਾਤਾ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰ੍ਪਯੇਦ੍ਯਜਮਾਨਸ਼੍ਚੇਦ੍ਯਾਚਿਤਾਰਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੇ ਯਜਮਾਨ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਦਕਸ਼ਣਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ,
ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਲੱਖ ਸਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤਯੇਤ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਃ ਪੁਰਾ ਯਜ੍ਞਕृਤਂ ਵਦ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੀ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਦੱਸੋ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਚ ਫਲਮੇਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸਹੀ ਦਕਸ਼ਣਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਯਾ ਕਰ੍ਮਣਿ ਸਾਮਗ੍ਰੀ ਬਲਿਰ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚ ਤਾਂ ਮੁਨੇ
ਮੁਨੇ! ਜਿਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਲੀ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਵਸ੍ਤੁ ਚਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਾਨਮੇਵ ਚ
ਜੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਵਸਤੂ ਅਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਾਂਗ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ,
ऋਤ੍ਵਿਜਾ ਨ ਕृਤਂ ਯਜ੍ਞਮਸ਼ੁਚੇਃ ਪੂਜਨਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੇ ਯਜਨ ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਵਲੋਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪੂਜਾਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍ 2.42.
ਦਕਸ਼ਣਾ ਲਈ ਜੋ ਧਿਆਨ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਾਂ ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਪੁਰਾ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਂ ਯਜ੍ਞਃ ਕਰ੍ਮਦਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਜਨ ਦੀ ਦਕਸ਼ਣਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਯਜਨ ਤੇ ਕਰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਯਜ੍ਞ ਉਵਾਚ ਰਾਧਾਸਮਾ ਤਤ੍ਸਖੀ ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪ੍ਰੇਯਸੀ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਯਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਧਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਉਸ ਦੀ ਸਖੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੀ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੀਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਰਾਸੇ ਰਾਧਾਮਹੋਤ੍ਸਵੇ
ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਰਾਸ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ ਮਹਾਉਤਸਵ ਦੌਰਾਨ,
ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸੁਸ਼ੀਲਾਖ੍ਯਾ ਸ਼ੀਲੇਨ ਸੁਸ਼ੁਭੇਨ ਚ
ਪਹਿਲਾਂ, ਤੂੰ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਲਣ ਕਰਕੇ।
ਗੋਲੋਕਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਧ੍ਵਸ੍ਤਾ ਮਮ ਭਾਗ੍ਯਾਦੁਪਸ੍ਥਿਤਾ
ਤੂੰ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਉਤਰੀ, ਮੇਰੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਆਈ।
ਕਰ੍ਤॄਣਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਦੇਵੀ ਤ੍ਵਮੇਵ ਫਲਦਾ ਸਦਾ
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਫਲਸ਼ਾਖਾਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹੀਤਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੁੱਖ ਫਲ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਦਯ ਏਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹੇਸ਼ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ,
ਕਰ੍ਮਰੂਪੀ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਫਲਰੂਪੀ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਕਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹੈ, ਫਲ ਦਾ ਰੂਪ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਫਲਦਾਤਾ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ 2.42.
ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕਾਨ੍ਤੇ ਮੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪੁਰਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਯਜ੍ਞਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਇਦਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞਕਾਲੇ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਯਜਨ ਸਮੇਂ ਇਹ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,