ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਧਿਕਾ ਕृष੍ਣਂ ਤਤ੍ਰ ਦਧ੍ਯੌ ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਗਹਿਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਸਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦੇਵੀ ਧ੍ਵਸ੍ਤਾ ਗੋਲੋਕਤੋ ਮੁਨੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਦੱਖਣਾ ਦੇਵੀ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਅਥ ਦੇਵਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਧਿਰ੍ਨਿਵੇਦਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਦੀਨਾਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਅਰਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—
ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਦੇਹਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਤੋਂ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਤਾਂ ਯਜ੍ਞਾਯ ਪੂਰ੍ਣਾਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ, ਸਤਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਸਤੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍ 2.42.
ਉਹ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਰੱਖਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਚੰਦ੍ਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਕਮਲਾਸ੍ਯਾਂ ਕੋਮਲਾਙ੍ਗੀਂ ਕਮਲਾਯਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅੰਗ ਨਰਮ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾਂ ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠੀਂ ਸੁਦਤੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠ, ਸੋਹਣੇ ਦੰਦ, ਅਤੇ ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਹੌਲੀ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚਨ੍ਦਨੈਸ਼੍ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ
ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ,
ਸੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਨਿਤਮ੍ਬਾਢ੍ਯਾਂ ਬृਹਚ੍ਛ੍ਰੋਣਿਪਯੋਧਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕਮਰ, ਚੌੜੇ ਪੱਟ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਛਾਤੀਆਂ ਸਨ,
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਮਣੀਯਾਂ ਚ ਯਜ੍ਞੋ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਵਾਪ ਹ
ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸੁੰਦਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਯਜਨ ਉੱਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਤਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽਥ ਨਿਰ੍ਜਨੇ
ਇਕ ਦਿਵ੍ਯ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਨਿਰਜਨ ਥਾਂ 'ਚ ਚਲਾ ਗਿਆ,
ਗਰ੍ਭਂ ਦਧਾਰ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਫਲਦਾਤਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਤਾਮ੍
ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ,
ਯਜ੍ਞੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚ ਫਲੇਨ ਚ 2.42.
ਯਜਨ, ਇਨਾਮ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇ ਨਾਲ,
ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਫਲਦਾਯਕਮ੍
ਯਜਨ ਨੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਅਤੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ,
ਤਦਾ ਦੇਵਾਦਯਸ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਾਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਚ ਕਰ੍ਤਾ ਤੁ ਤੂਰ੍ਣਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਚਲਦੀ ਹੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤਾ ਕਰ੍ਮਣਿ ਪੂਰ੍ਣੇऽਪਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਯਦਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੇ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ,
ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਸਮਤੀਤੇ ਚ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾ ਸਾ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਇਕ ਪਲ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੋਹਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਭਵੇਦ੍ਰਸਗੁਣਾ ਚ ਸਾ
ਜੇ ਇਕ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਸੇ ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਜੇ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਤਦ੍ਯਜਮਾਨਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵੈ ਨਿष੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਪਾਤਕੀ
ਉਸ ਪਾਪ ਕਾਰਨ, ਮਨੁੱਖ ਗਰੀਬ, ਬਿਮਾਰ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰੋ ਨੈਵ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਤਰ੍ਪਣਮ੍ 2.42.
ਪਿਤਰ ਉਸ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਤੇ ਤਰਪਣ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ।
ਦਾਤਾ ਦਦਾਤਿ ਨੋ ਦਾਨਂ ਗ੍ਰਹੀਤਾ ਤਨ੍ਨ ਯਾਚਤੇ
ਦਾਤਾ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰ੍ਪਯੇਦ੍ਯਜਮਾਨਸ਼੍ਚੇਦ੍ਯਾਚਿਤਾਰਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੇ ਯਜਮਾਨ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੰਗੀ ਹੋਈ ਦਕਸ਼ਣਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ,
ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਲੱਖ ਸਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।