ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਇਹ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਪਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਪੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸੁਵਾਸਿਤਂ ਸ਼ੀਤਲਂ ਚ ਪਿਪਾਸਾਨਾਸ਼ਕਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਸੁਗੰਧੀਦਾਰ ਤੇ ਠੰਢਾ ਹੈ, ਪਿਆਸ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦੇਹਸੌਨ੍ਦਰ੍ਯ੍ਯਬੀਜਂ ਚ ਸਦਾ ਸ਼ੋਭਾਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਦਾ ਬੀਜ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਚਮਕ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਸ੍ਵਰ੍ਣਵਿਕਾਰਂ ਚ ਦੇਹਸੌਖ੍ਯਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਨਗਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੂਪ-ਬਦਲੀ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਨਾਕੁਸੁਮਸਨ੍ਦਰ੍ਭਂ ਬਹੁਸ਼ੋਭਾਪ੍ਰਦਂ ਪਰਮ੍
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਦਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰੂਪਂ ਚ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੋਦਕਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਦਂ ਸਦਾ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਜਲ ਹੈ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਰਤ੍ਨਸਾਰੈਸ੍ਸਂਗ੍ਰਥਿਤਂ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਸਂਯੁਤਮ੍ 2.39.
ਨਗਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਗੂੰਥਿਆ ਹੋਇਆ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਯਦ੍ਯਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਸ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਦੁਲੱਭ ਚੀਜ਼ ਹੈ,
ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਮੂਲੇਨ ਦੇਵਪੁਂਗਵ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ,
ਜਪੇਨ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤਰ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਮੰਤਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮਾਯਾ ਕਾਮਵਾਣੀ ਤਤਃ ਕਮਲਵਾਸਿਨੀ
ਫਿਰ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ, ਮਾਇਆ, ਕਾਮਵਾਣੀ ਤੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਐਂ ਕਮਲਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਮਨੁਰੇਵ ਚ
ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕਲੀਂ ਐਂ, ਕਮਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਕ੍ਸ਼ ਤੇ ਸਾਵਰਣੀ ਮਨੂ ਵੀ।
ਮਂਗਲੋऽਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਵਤੀਪਤਿਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮੰਗਲ ਸੱਤ ਟਾਪਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਤੇ ਚ ਸਿਦ੍ਧਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਰਾਜੇ ਵੀ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੂਹਖਚਿਤਵਿਮਾਨਸ੍ਥਾ ਵਰਪ੍ਰਦਾ
ਮੁੱਖ ਨਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਚ ਕੋਟਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾ 2.39.
ਉਹ ਨਗਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਰੋੜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਃ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦੇਨੈਵ ਵੈਦਿਕੇਨੈਵ ਤਤ੍ਰ ਚ
ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ, ਅੱਖਾਂ ਚੋਂ ਹੰਝੂ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾਯੈ ਸਾਰਾਯੈ ਪਦ੍ਮਾਯੈ ਚ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਦਮਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਯੈ ਚ ਪਦ੍ਮਾਸ੍ਯਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਮੁਖ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਸਰ੍ਵਦਾਤ੍ਰ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਉਹਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰ੍ਯੈ ਚ ਹਰ੍षਦਾਤ੍ਰ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਉਹਨੂੰ, ਜੋ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਸ਼ੋਭਾਸ੍ਵਰੂ ਪਾਯੈ ਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਉਹਨੂੰ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੋਭਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਸ੍ਯਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵ੍ਯੈ ਚ ਸਸ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਉਹ ਫ਼ਸਲਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਫ਼ਸਲਾਂ ਦੀ ਲੱਖਮੀ ਹੈ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸਾਗਰੇ
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਮਹਾਲੱਖਮੀ, ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੱਖਮੀ ਬਣ ਕੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਗृਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਗृਹਿਣਾਂ ਗੇਹੇ ਚ ਗृਹਦੇਵਤਾ
ਉਹ ਘਰ ਦੀ ਲੱਖਮੀ ਹੈ, ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਅਦਿਤਿਰ੍ਦੇਵਮਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਕਮਲਾ ਕਮਲਾਲਯੇ 2.39.
ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਕਮਲਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਹੈਂ।
ਕ੍ਰੋਧਹਿਂਸਾਵਰ੍ਜਿਤਾ ਚ ਵਰਦਾ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਯਯਾ ਵਿਨਾ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਸ੍ਮੀਭੂਤਮਸਾਰਕਮ੍
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸੁੱਕ ਕੇ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।