ਤਂ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ੇਖਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਭਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਃ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਖਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ਿਖਰ ਕਹਾਇਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਃ ਪਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਰੁਰੁਦੁਃ ਪੁਨਃ 1.9.
ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਵੇਖ ਕੇ ਫਿਰ ਰੋ ਦਿੱਤਾ।
ਉਚ੍ਚੈਸ਼੍ਚ ਰੁਰੁਦੁਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਹਤ੍ਯਾਙ੍ਗਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਈਆਂ, ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਾਰਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾ ਊਚੁਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਸ੍ਤੁ ਨਸ੍ਤਾਤ ਗਤਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾ, ਸਾਡਾ ਗੁਣਵਾਨ ਪਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।'
ਸ੍ਥਿਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਿ ਹੇ ਤਾਤ ਦृष੍ਟਂ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਮਯਂ ਜਗਤ੍
ਜਦੋਂ ਅੱਖ ਖੁੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਦੁਨੀਆ ਅੰਧਕਾਰ ਵਾਲੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਰੇਵ ਗਤਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਣਾਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਪਦਃ
ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਰਸਤਾ ਹੈ; ਪਤੀ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਹੈ।
ਪਤਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵ੍ਰਤਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਪਤੀ ਹੈ; ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਵਚਨ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ 'ਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ,
ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਚਾਨਸ਼ਨਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਚ ਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਪ ਕਰਨਾ,
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਪੁੱਤਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸਦ੍ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਯਾ ਸਾ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਔਰਤ ਮੰਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਤਂ ਰੋਗਿਣਂ ਦੁष੍ਟਂ ਨਿਰ੍ਧਨਂ ਗੁਣਹੀਨਕਮ੍ 1.9.
ਚਾਹੇ ਪਤੀ ਪਤਿਤ ਹੋਵੇ, ਬੀਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਮੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ,
ਸਗੁਣਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਵਾਪਿ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਾ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਚਾਹੇ ਪਤੀ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਜੋ ਔਰਤ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੀ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ,
ਕੀਟੈਃ ਸ਼ੁਨਕਤੁਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਸਾ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਜੰਤੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਧੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗृਧ੍ਰਃ ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਕਰਃ
ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਅਰ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮਾਨਵਜਨ੍ਮਾਨਿ ਲਭੇਚ੍ਚੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ
ਫਿਰ, ਜੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੇਹਿ ਨਃ ਕਾਨ੍ਤਦਾਨਂ ਚ ਕਾਮਪੂਰਂ ਵਿਧੇਃ ਸੁਤ
ਹੇ ਵਿਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ।
ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਂਕਰਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍
ਕਨਿਆਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੱਖ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਜਾ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ਼ਿषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਵਾਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਮ੍
ਦੱਖ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇ ਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਦਕ੍ਸ਼ ਉਵਾਚ ਮਤ੍ਸੁਤਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਂ ਪਰਮੇਵ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪਤਿਮ੍
ਦੱਖ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਲਈ ਪਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ।
ਨ ਚੇਦ੍ਦਦਾਸਿ ਜਾਮਾਤਰ੍ਮਮ ਜਾਮਾਤਰਂ ਵਿਧੁਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਜਾਮਾਤ ਨੂੰ, ਹੇ ਚੰਦ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ,
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ 1.9.
ਦੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਇਆਲੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ ਨਾਹਂ ਦਾਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਚੰਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਛੱਡਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਸ਼ਪ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕृष੍ਣੋ ਵृਦ੍ਧਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪਧृਕ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਆਏ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਂ ਤੌ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਦੇਹਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਕ੍ਸ਼, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਚੰਦ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਦੇ।
ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਂ ਵਰਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵਂ ਵੈष੍ਣਵਾਗ੍ਰਣੀਃ
ਤੂੰ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਿਚ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਰੋਧੀ ਚ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰ੍षਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਃ
ਦਕ੍ਸ਼ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਠਹਿਰਨਾ ਔਖਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਸਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਆਪ ਹੱਸ ਪਏ।