ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਚ ਮੇ ਨਿਨ੍ਦਾ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਤ੍ਸੁਰਾਃ
ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਿਹੀਨੋ ਯੋ ਮੂਢੋ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਮੂਰਖ ਹੈ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਮਨ੍ਨਾਮਵਿਕ੍ਰਯੀ ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਜੋ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਵੇਚਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ—
ਪਾਪਿਨਾਂ ਯੋ ਗृਹਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਵਦਾਹੀ ਚ ਭਾਗ੍ਯਹੀਨਸ਼੍ਚ ਵਾਡਵਃ
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲਾਸ਼ਾਂ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਸਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੂਪਕਾਰੋ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵृषਵਾਹਕਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਹੰਕਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਵਨਸੇਵੀ ਚ ਦੇਵਲਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯਾਜਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਵਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਜੋ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤੀ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਨਰਘਾਤੀ ਕृਤਘ੍ਨਕਃ 2.38.
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਘਾਤੀ ਹੈ ਜਾਂ ਅਹਿਸਾਨ ਫਰਾਮੋਸ਼ ਹੈ।
ਅਸ਼ੁਦ੍ਧਹृਦਯਃ ਕੂਰੋ ਹਿਂਸਕੋ ਨਿਨ੍ਦਕੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਦਿਲ ਮੈਲਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ।
ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਪਾਪੀ ਚ ਤਤ੍ਪਤਿਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਤੇ ਉਸਦਾ ਪਤੀ।
ਤृਣਂ ਛਿਨਤ੍ਤਿ ਨਖਰੈਸ੍ਤੈਰ੍ਵਾ ਯੋ ਹਿ ਲਿਖੇਨ੍ਮਹੀਮ੍
ਜੋ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਘਾਹ ਵੱਢੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਖੁਰਚੇ।
ਸੂਰ੍ਯ੍ਯੋਦਯੇ ਚ ਦ੍ਵਿਰ੍ਭੋਜੀ ਦਿਵਾਸ਼ਾਯੀ ਚ ਵਾਡਵਃ
ਜੋ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋ ਵਾਰੀ ਖਾਂਦਾ ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿਚ ਸੁੱਤਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਘੋੜਾ ਕਹਿੱਲਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਹੀਨੋ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਗਾ ਚਲਣ-ਚਾਰਿਤਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ।
ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਾਦਸ਼੍ਚ ਨਗ੍ਨੋ ਵਾ ਯਃ ਸ਼ੇਤੇ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਚਿਕਣ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਨੰਗਾ ਸੁੱਤੇ, ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਿਰਸ੍ਨਾਤਸ਼੍ਚ ਤੈਲੇਨ ਯੋऽਨ੍ਯਦਙ੍ਗਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਅੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ।
ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਹੀਨੋ ਯਃ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨੋऽਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਰਤ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਸੰਧਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਹਰੇਰਰ੍ਚਾ ਹਰੇਰੁਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ 2.38.
ਜਿਥੇ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਹਰਿ ਦੀ ਚੰਗੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ।
ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹ
ਜਿਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਭਗਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।
ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਙ੍ਖਧ੍ਵਨਿਃ ਸ਼ਙ੍ਖਃ ਸ਼ਿਲਾ ਚ ਤੁਲਸੀਦਲਮ੍
ਜਿਥੇ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਸ਼ੰਖ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਂ ਯਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਚੋਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਿਥੇ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਚੰਗੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੋਵੇ।
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸੇਵਨਂ ਯਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਭੋਜਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਿਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਮਾਮਾਹ ਰਮਾਪਤਿਃ
ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਜੀ ਵਲ ਮੁੜਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪੁਨਰਾਹ ਚ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਮਲਾਕਾਨ੍ਤੋ ਦੇਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਰਧਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਕਮਲਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਅੰਤ ਵਿਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਮਨ੍ਥਾਨਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੂਰ੍ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਭਾਜਨਮ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਾਣ ਤੇ ਕਛੂਏ ਨੂੰ ਪਾਤਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਂ ਚ ਪੀਯੂषਮੁਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਸਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਧਨਵੰਤਰੀ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਅਤੇ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ ਉੱਚੈਸ਼੍ਰਵਸ ਮਿਲੇ।
ਵਨਮਾਲਾਂ ਦਦੌ ਸਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼ਾਯਿਨੇ ਮੁਨੇ 2.38.
ਉਹ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦੁਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਮুনি।
ਦੇਵੈਃ ਸ੍ਤੁਤਾ ਪੂਜਿਤਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਚ
ਉਹ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਵਿषਯਂ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਭਯਙ੍ਕਰੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਖੋਹ ਲਏ ਸਨ, ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੀ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।