ਅਸ਼੍ਵਿਨੀ ਭਰਣੀ ਚੈਵ ਕृਤ੍ਤਿਕਾ ਰੋਹਿਣੀ ਤਥਾ
ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਭਰਣੀ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਅਤੇ ਰੋਹਿਨੀ,
ਪੁष੍ਯਾऽऽਸ਼੍ਲੇषਾ ਮਘਾ ਪੂਰ੍ਵਫਲ੍ਗੁਨ੍ਯੁਤ੍ਤਰਫਲ੍ਗੁਨੀ 1.9.
ਪੁਸ਼ਿਆ, ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ, ਮਘਾ, ਪੂਰਵ ਫਲਗੁਨੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਫਲਗੁਨੀ,
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਮੂਲਾ ਤਥਾ ਪੂਰ੍ਵਾऽऽषਾਢਾ ਚੈਵੋਤ੍ਤਰਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਜੈਸ਼ਠਾ, ਮੂਲਾ, ਪੂਰਵ ਆਢਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਆਢਾ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਾ ਭਾਦ੍ਰੋਤ੍ਤਰਾਭਾਦ੍ਰਾ ਰੇਵਤ੍ਯਨ੍ਤਾ ਵਿਧੁਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਪੂਰਵ ਭਾਦਰਪਦਾ, ਉੱਤਰ ਭਾਦਰਪਦਾ ਅਤੇ ਰੇਵਤੀ, ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸੂਚੀ ਮੁਕਦੀ ਹੈ।
ਸਨ੍ਤਤਂ ਰਸਭਾਵੇਨ ਚਕਾਰ ਸ਼ਸ਼ਿਨਂ ਵਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਾ ਭਗਿਨ੍ਯਃ ਪਿਤਰਂ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰਾਦृਤਾਃ
ਸਾਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸ਼ਪਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਦਕਸ਼, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਮੰਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਦ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਸ ਕ੍ਸ਼ੀਯਮਾਣਸ਼੍ਚ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਘਟਦਾ ਗਿਆ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਂਕਰਸ਼੍ਚ ਕ੍ਲੇਸ਼ਿਤਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਕਪੋਲੇ ਸ੍ਥਲਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮੱਥੇ ਤੇ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਤਂ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ੇਖਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਭਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਃ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਖਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ਿਖਰ ਕਹਾਇਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਃ ਪਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਰੁਰੁਦੁਃ ਪੁਨਃ 1.9.
ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਵੇਖ ਕੇ ਫਿਰ ਰੋ ਦਿੱਤਾ।
ਉਚ੍ਚੈਸ਼੍ਚ ਰੁਰੁਦੁਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਹਤ੍ਯਾਙ੍ਗਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਈਆਂ, ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਾਰਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾ ਊਚੁਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਸ੍ਤੁ ਨਸ੍ਤਾਤ ਗਤਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾ, ਸਾਡਾ ਗੁਣਵਾਨ ਪਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।'
ਸ੍ਥਿਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਿ ਹੇ ਤਾਤ ਦृष੍ਟਂ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਮਯਂ ਜਗਤ੍
ਜਦੋਂ ਅੱਖ ਖੁੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਦੁਨੀਆ ਅੰਧਕਾਰ ਵਾਲੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਰੇਵ ਗਤਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਣਾਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਪਦਃ
ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਰਸਤਾ ਹੈ; ਪਤੀ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਹੈ।
ਪਤਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵ੍ਰਤਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਪਤੀ ਹੈ; ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਵਚਨ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ 'ਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ,
ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਚਾਨਸ਼ਨਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਚ ਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਪ ਕਰਨਾ,
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਪੁੱਤਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸਦ੍ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਯਾ ਸਾ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਔਰਤ ਮੰਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਤਂ ਰੋਗਿਣਂ ਦੁष੍ਟਂ ਨਿਰ੍ਧਨਂ ਗੁਣਹੀਨਕਮ੍ 1.9.
ਚਾਹੇ ਪਤੀ ਪਤਿਤ ਹੋਵੇ, ਬੀਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਮੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ,
ਸਗੁਣਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਵਾਪਿ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਾ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਚਾਹੇ ਪਤੀ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਜੋ ਔਰਤ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੀ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ,
ਕੀਟੈਃ ਸ਼ੁਨਕਤੁਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਸਾ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਜੰਤੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਧੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗृਧ੍ਰਃ ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਕਰਃ
ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਅਰ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮਾਨਵਜਨ੍ਮਾਨਿ ਲਭੇਚ੍ਚੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ
ਫਿਰ, ਜੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੇਹਿ ਨਃ ਕਾਨ੍ਤਦਾਨਂ ਚ ਕਾਮਪੂਰਂ ਵਿਧੇਃ ਸੁਤ
ਹੇ ਵਿਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ।
ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਂਕਰਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍
ਕਨਿਆਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੱਖ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਜਾ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ਼ਿषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਵਾਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਮ੍
ਦੱਖ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇ ਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਦਕ੍ਸ਼ ਉਵਾਚ ਮਤ੍ਸੁਤਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਂ ਪਰਮੇਵ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪਤਿਮ੍
ਦੱਖ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਲਈ ਪਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ।