ਵਿषਣ੍ਣਬਾਨ੍ਧਵਾਂ ਚੈਵ ਬਨ੍ਧੁਹੀਨਾਂ ਚ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਸੱਜਣਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਗ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮਗਮਦ੍ਵਾਕ੍ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸਨੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਕਪਤੀ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਙ੍ਗਾਤੋਯੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਉਸਨੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਂ ਪੁਲਕਿਤਂ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਰੋਮਾਂਚਤ ਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚ ਵਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਾਣਾਮਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚ ਮਾਨਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਸੱਜਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੁਰੁਂ ਜਪਨ੍ਤਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਜਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜੇ ਰੁਰੋਦੋਚ੍ਚੈਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਰ੍ਹੁਃ 2.37.
ਉਸ ਨੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਇਆ।
ਪੁਨਰ੍ਵਰੋ ਮਯਾ ਲਬ੍ਧੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਵਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਤਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਃ
ਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੰਗਿਆਂ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ,
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਨ ਕਾਤਰੋ ਹਿ ਨੀਤਿਜ੍ਞੋ ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਨੀਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ।'
ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਵਾ ਵਿਪਤ੍ਤਿਰ੍ਵਾ ਨਸ਼੍ਵਰਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਰੂਪਿਣੀ
ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁੱਖ, ਦੋਵੇਂ ਨਾਸਵੰਤ ਹਨ, ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਸ਼੍ਵਜ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਇਹ ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਜਨਮ ਜਨਮ ਵਿਚ ਸਦਾ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਹਿ ਸ੍ਵਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਪਿ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਹਰ ਥਾਂ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਨਾਭੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਕਰ੍ਮ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਕੋਈ ਵੀ ਕਰਮ ਅਣਭੋਗਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਕੋਟੀਆਂ ਕਲਪ ਲੰਘ ਜਾਣ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤਂ ਵੇਦੇ ਚ ਕृष੍ਣੇਨ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਵੈਦ ਵਿੱਚ ਭੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮ ਭੋਗਾਵਸ਼ੇषੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕृਤਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਜਨਮ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਮੁਕਣ ਉੱਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਮ੍ 2.37.
ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਚੰਗੀ ਦਾਤ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਜੀਵਿਨਾਮਨੁਗਚ੍ਛਤਿ
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠਿਆ ਕੀਤਾ ਕਰਮ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਭੇਦੇ ਦੇਸ਼ਭੇਦੇ ਪਾਤ੍ਰਭੇਦੇ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਸਮੇਂ, ਥਾਂ ਜਾਂ ਪਾਤਰ ਦੇ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਸ੍ਤੁਦਾਨੇ ਚ ਵਸ੍ਤੂਨਾਂ ਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮੇ ਦਿਨੇ
ਜਦੋਂ ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦਾ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾ ਪੁੰਨ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਦੇਸ਼ੇ ਚ ਵਸ੍ਤੂਨਾਂ ਦਾਨੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਂ ਵृषਨ੍
ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ, ਪੁੰਨ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਮੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤੂਨਾਂ ਕਰ੍ਤੁਰੇਵ ਚ
ਜਦੋਂ ਪਾਤਰ ਇੱਕੋ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਾਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੀ ਵਸਤੂ ਹੋਵੇ, ਪੁੰਨ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਫਲਨ੍ਤਿ ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਨ੍ਯੂਨਾਨ੍ਯਪ੍ਯਧਿਕਾਨਿ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਫਸਲਾਂ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸਾਮਾਨ੍ਯਦਿਵਸੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਦਾਨਂ ਸਮਫਲਂ ਭਵੇਤ੍ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਨਨ੍ਤਫਲਮੇਵ ਚ
ਆਮ ਦਿਨ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਫਲ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਚੌਮਾਸੇ ਜਾਂ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਣੇ ਸ਼ਸ਼ਿਨਃ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਚ ਫਲਮੇਵ ਚ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ, ਫਲ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਯਾਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਾਪ੍ਯਸਂਖ੍ਯਫਲਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਅਖੁੱਟ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ, ਫਲ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਦਾਨੇ ਤਥਾ ਸ੍ਨਾਨੇ ਜਪੇ ਵੈ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਸੁ 2.37.
ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਜਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਦਾਨਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇ ਸਮਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਆਮ ਥਾਂ ਤੇ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਮਾਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਵੈ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨਾਰਾਯਣੇऽਵ੍ਯਯਮ੍
ਪਰ ਗੰਗਾ ਵਿਚ, ਫਲ ਕਰੋੜਾਂ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਫਲ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯਥਾ ਚ ਵੈ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਤਥਾ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਜਿਵੇਂ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।