ਅਤੀਵ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਪਰਿਮਣ੍ਡਲਾ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਘੂਰੇਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਕਰਤੀ ਵੱਡੀ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾ ਸੁਖਦृਸ਼੍ਯਾ ਮਨੋਹਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ; ਉਹ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰਨ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਸ਼ੋਭਾਸ਼ੋਭਿਤਲੋਚਨਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮਾ ਰੂਪੇਣ ਵਰ੍ਣੇਨ ਤੇਜਸਾ ਵਯਸਾ ਤ੍ਵਿषਾ
ਉਹ ਰੂਪ, ਰੰਗ, ਤੇਜ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸ੍ਮਿਤੇਨ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਵਚਸਾ ਗਮਨੇਨ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ, ਨਿਗਾਹ, ਬੋਲ ਤੇ ਚਾਲ ਨਾਲ ਹੀ,
ਤਦ੍ਵਾਮਾਂਸ਼ਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਸ਼ਾ ਚ ਰਾਧਿਕਾ 2.35.
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੋਂ ਰਾਧਿਕਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਕਮੇ ਕਮਨੀਯਕਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਸ਼ੋ ਵੈ ਦ੍ਵਿਭੁਜੋ ਵਾਮਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਯਯਾऽਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜੋ ਰਾਧਿਕਾਕਾਨ੍ਤੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਸ਼੍ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਪਦ੍ਮਯਾ ਸਹ
ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪਦਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਗਿਆ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਯੋਗੇਨ ਨਾਨਾਰੂਪਾ ਬਭੂਵ ਸਾ
ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਯੁਤਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮ੍ਪਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਵਰਗ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ।
ਗृਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗृਹੇष੍ਵੇਵ ਗृਹਿਣੀ ਚ ਕਲਾਂਸ਼ਯਾ
ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਘਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਘਰਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ।
ਗਵਾਂ ਪ੍ਰਸੂਃ ਸਾ ਸੁਰਭਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯਜ੍ਞਕਾਮਿਨੀ 2.35.
ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸੁਰਭੀ ਹੈ; ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਯਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਭਾਰੂਪਾ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਾ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਾ
ਉਹ ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨृਪੇषੁ ਨृਪਪਤ੍ਨੀषੁ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਗृਹੇषੁ ਚ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਿਆ ਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਙ੍ਗਲੇषੁ ਘਟੇषੁ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ,
ਮਣੀਂਦ੍ਰੇषੁ ਚ ਹਾਰੇषੁ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਵੈ ਚਨ੍ਦਨੇषੁ ਚ
ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਣਕਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਪੂਜਿਤਾ ਸਾऽऽਦੌ ਦੇਵੀ ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਚ
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਸੀ,
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇ ਭਾਰਤੇ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੁਨੀ, ਪੂਜਿਆ ਸੀ,
ऋषੀਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਗृਹਿਭਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉੱਚੇ ਮੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਪੂਜਾ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕृਤਾ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅੱਠਮੀਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ,
ਚੈਤ੍ਰੇ ਪੌषੇ ਚ ਭਾਦ੍ਰੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯੇ ਮਙ੍ਗਲਵਾਸਰੇ
ਚੈਤ, ਪੋਹ ਅਤੇ ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ,
ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਪੌषਸਂਕ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾਂ ਮੇਧ੍ਯਾਮਾਵਾਹ੍ਯ ਚਾਙ੍ਗਣੇ 2.35.
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪੋਹ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਸੱਦ ਕੇ,
ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਂਪੂਜਿਤਾ ਸਾ ਵੈ ਮਙ੍ਗਲੇਨੈਵ ਮਙ੍ਗਲਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ, ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਸੀ,
ਧ੍ਰੁਵੇਣੌਤ੍ਤਾਨਪਾਦੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਬਲਿਨਾ ਤਥਾ
ਧਰੂਵ, ਉੱਤਾਨਪਾਦ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬਲੀ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜਿਆ,
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੇਨ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਕੁਬੇਰੇਣੈਵ ਵਾਯੁਨਾ
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ, ਚੰਦਰਮਾ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜਿਆ,
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਵਨ੍ਦਿਤਾ ਪੂਜਿਤਾ ਸਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਸਭ ਵਲੋਂ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,