ਤਪਨਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਪਤਿ ਯਦ੍ਭਯਾਤ੍ਸਨ੍ਤਤਂ ਸਤਿ
ਸੂਰਜ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾਜ੍ਞਯਾ ਦਹੇਦ੍ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਜਲਮੇਵ ਸੁਸ਼ੀਤਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਅੱਗ ਸਾੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਣੀ ਠੰਢਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਰਾਸ਼ਿਚਕ੍ਰਾਣਿ ਗ੍ਰਹਾ ਵੈ ਯਦ੍ਭਯੇਨ ਚ
ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਰਾਸੀ ਚੱਕਰ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਭਯਾਤ੍ਫਲਾਨਿ ਪਕ੍ਵਾਨਿ ਨਿष੍ਫਲਾਸ੍ਤਰਵੋ ਭਯਾਤ੍
ਫਲ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਪੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਬਿਨਾ ਫਲ ਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਸ੍ਥਲੇ ਜਲਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਨ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਯਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਥਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਕਲਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਵ ਯਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਕਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਗਿਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨੌ ਪਤਨ੍ਤਂ ਚ ਗਭੀਰੇ ਚ ਜਲਾਰ੍ਣਵੇ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਤਪਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਡੂੰਘੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ,
ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਧਂ ਚ ਰਣੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ 2.34.
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਖਤਰਨਾਕ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਤੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਯਾਨਂ ਤਨ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕਾਲੇ ਕਾਲੋ ਹਰੇਦ੍ਭਯਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਮਨਤਰਾਂ ਤੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਸਮਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕੂਰ੍ਮੋऽਨਨ੍ਤਂ ਸ ਚ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਸਪ੍ਤਪਰ੍ਵਤਾਨ੍
ਕਛੁਆ ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਥੰਭਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਨੰਤ ਧਰਤੀ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਪਰਬਤਾਂ ਨੂੰ ਥੰਭਦਾ ਹੈ,
ਯਤਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਲੀਯਨ੍ਤੇऽਨ੍ਤੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਖਰ 'ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਚ੍ਛਕ੍ਰਪਾਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਸ੍ਯਾਦਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਅਠਾਈਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਯੁਗੇ ਨਰਾਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯੁਰੇਵਂ ਸਂਖ੍ਯਾਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਗਣਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਮਰ ਇੰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ऋਤੁਭਿਃ षਡ੍ਭਿਰੇਵਾਬ੍ਦਂ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਯਃ
ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਮਰ ਸੌ ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਿਮੀਲਨੇ ਤਸ੍ਯ ਲਯਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਂ ਵਿਦੁਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ,
ਲੀਨਾ ਧਾਤਰਿ ਧਾਤਾ ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੇ ਨਾਭਿਪਙ੍ਕਜੇ
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਤੇ ਸਿਰਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਵਿਲੀਨਾ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ਿਵਾਧਾਰੇ ਸ਼ਿਵੇ ਲੀਨਾ ਜ੍ਞਾਨਾਨਨ੍ਦੇ ਸਨਾਤਨੇ 2.34.
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਧਾਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ, ਸਦੀਵੀ ਗਿਆਨ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨੇ ਵਿਲੀਨਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵਾਥ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਹਰੇਃ
ਉਸ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਲੀਨ ਹੋਣਾ ਹੋਇਆ,
ਸਾ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧੌ ਚ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਤਾ
ਉਹ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ,
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਬਾਹੌ ਦੇਵਾਧੀਸ਼ੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਗਣੇਸ਼ਵਰ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ,
ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚ ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾ ਵੈ ਦੇਵਯੋषਿਤਃ
ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀ-ਸਤਰੀਆਂ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਨ,
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਸਰਸਵਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ,
ਗੋਲੋਕਸ੍ਥਸ੍ਯ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਵਿਲੀਨਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲੋਮਸੁ
ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਗੋਪ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਜਠਰਾਗ੍ਨੌ ਵਿਲੀਨਸ਼੍ਚ ਜਲਂ ਤਦ੍ਰਸਨਾਗ੍ਰਤਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਪੇਟ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਭ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰਾਤ੍ਸਾਰਤਰਾ ਭਕ੍ਤਿਰਸਪੀਯੂषਪਾਯਿਨਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰਸ ਦਾ ਅਸਲ ਅਸਲ ਸੁਆਦ ਪੀਂਦੇ ਹਨ,
ਯਸ੍ਯੈਵ ਲੋਮਕੂਪੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਜਿਸ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇ ਜਗਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲਨੇ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਯਸ੍ਯੈਵ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ 2.34.
ਜਿਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਅੱਖ ਖੁਲਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦੇਨ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲਯਃ ਪੁਨਃ
ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘਣ ਤੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਨਵੀਂ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਭੂਰਜਸਾਂ ਚੈਵ ਸਂਖ੍ਯਾਨਂ ਚ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਹੁਣ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ,