ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਃ षਣ੍ਮੁਖੇਨ ਨਾਪਿ ਵਕ੍ਤੁਮਲਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਕਰਤਿਕੇਯ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਛੇ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ।
ਸਾਰਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ
ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਵੀ—
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਲਂ ਯਦ੍ਗੁਣਵਰ੍ਣਨੇ
ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੁਣ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।
ਸਨਨ੍ਦਃ ਕਪਿਲਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯੋ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਾਃ
ਸਨੰਦ, ਕਪਿਲ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ—
ਨ ਯਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੋਗਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਸਿੱਧ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਅਤੇ ਜੋਗੀ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ-ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿਕ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਤਦ੍ਗੁਣੋਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਮਹਤ੍
ਕੋਈ-ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ 2.34.
ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਕਥਿਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਯਦ੍ਗੁਣੋਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਪੁਨਃ
ਉਥੇ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਵਡਿਆਈ ਮੁੜ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਆਈ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤ੍ਕਥਯਾਮਾਸ ਪੁष੍ਕਰੇ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਚ
ਉਥੇ ਹੀ ਧਰਮ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਵਿषਯਂ ਚਾਹਂ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਾ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਸੀ।
ਤਦਾ ਮਾਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਪਿਤਾ ਤਦ੍ਗੁਣਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣਾਈ।
ਤਦ੍ਗੁਣਂ ਸ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਤਦਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਕਾ ਕਥਾ
ਉਹ ਆਪ ਉਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਿਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ?
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ ਭਗਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍
ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਭਗਵਾਨ ਆਪ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਰੂਪੀ ਨਿਤ੍ਯਦੇਹੀ ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦੋ ਨਿਰਾਕृਤਿਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਦੇਹ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਃ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਪੁਮਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ
ਉਹ ਆਪ ਪੁਰਖ, ਆਪ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਕਮਨੀਯਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ 2.34.
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ, ਮਨਮੋਹਣ ਤੇ ਅਤਿ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹੈ।
ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਕੋਟਿਲਾਵਣ੍ਯਲੀਲਾਧਾਮ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਕੋਟੀਨ੍ਦੁਸ਼ੋਭਾਸਂਸ਼ੋਭਿਤਾਨਨਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਰਤ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਮੂਲ੍ਯਾऽऽਪੀਤਵਾਸਸਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਸੁਖਦृਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਚ ਰਾਧਾਕਾਨ੍ਤਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਉਹ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਰਾਧਾ ਦਾ ਅੰਤਹੀਨ ਪ੍ਰੇਮੀ।
ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਨ ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਛਾਤੀ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ।
ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਮਾਲਾਬ੍ਜਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਮਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਉਹ ਚੰਪਾ, ਕਮਲ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਚੈਵਮ੍ਭੂਤਂ ਵੈ ਭਕ੍ਤਾ ਭਕ੍ਤਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਭਗਤ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਰੋਤਿ ਲੇਖਨਂ ਕਰ੍ਮਾਨੁਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਹਰੇਕ ਜੀਵ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯਦ੍ਭਯਾਤ੍ਪਾਤਿ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ 2.34.
ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਭ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੋ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਸ਼ਿਵ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਤੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਪਰਮਾਨਨ੍ਦ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਵੈਰਾਗ੍ਯਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।