ਕਾਕੀ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਕਰੀ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਕਾਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਸੂਰਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ,
ਪਾਰਾਵਤੀ ਸਪ੍ਤਜਨੌ ਵਾਨਰੀ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਕਬੂਤਰਣੀ ਜਾਂ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਵਾਂਦਰੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਚ੍ਚ ਰਜਕੀ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਗ੍ਰਸ੍ਤਾ ਚ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ
ਫਿਰ ਉਹ ਔਰਤ ਧੋਬਣ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਹਰੋਗ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਬਦਚਲਣ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਵਸੇਦ੍ਵੇਧਨੇ ਚ ਯੁਗ੍ਮੀ ਵੈ ਦਣ੍ਡਤਾਡਨੇ
ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਿਆ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੋ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੀ ਤੇ ਮਾਰ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵੈਰਿਣੀ ਦਲਨੇ ਚੈਵ ਧृष੍ਟਾ ਵੈ ਸ਼ੋषਣੇ ਤਥਾ
ਉਹ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੋ ਕੇ ਦੁਖ ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਹਠੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਪਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਵਨ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਸਤਿ
ਉਥੇ ਉਹ ਮਲ-ਮੂਤ੍ਰ ਖਾਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਇਕ ਮਨਵੰਤਰੀ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾਮਪਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ 2.31.
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕੋਲ ਹੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਇੱਕ ਛੱਤਰੀ ਵੀ ਛੱਤਰੀਣ ਕੋਲ ਹੀ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਪਰਦਾਰੀ ਚ ਕषਂ ਯਾਤਿ ਤਯਾ ਸਹ
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਾਤਿ ਦੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਿਆਹੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਔਰਤ ਸਮੇਤ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚੈਵਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਦਯਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੱਤਰੀ ਆਦਿਕ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾऽਪਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਜੇ ਛੱਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਵਿਆਹੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੂਰ੍ਪਾਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਕृਮਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਸਹ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਸਮੇਤ ਝਾੜੂ-ਛਾਣੀ ਵਰਗੇ ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਾਤਨਾਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਥੇ ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।
ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਤੁਲਸੀਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋ ਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਫੜ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਨਾ ਨਿਭਾਵੇ,
ਗਙ੍ਗਾਤੋਯਂ ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋ ਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਫੜ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਨਾ ਨਿਭਾਵੇ,
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਹਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋ ਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਦੇ ਕੇ ਵੀ ਵਾਅਦਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਬੋਲ ਜਾਵੇ,
ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹੀ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਯੋ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਃ 2.31.
ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦਾ, ਉਪਕਾਰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ,
ਏਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਚਣ੍ਡਾਲਸ੍ਤੁਲਸੀਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸ੍ਵਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੋ ਚੰਡਾਲ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਲਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਵਿਟ੍ਕृਮਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਜੋ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਜਾਂ ਮਲ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ, ਸੁੰਦਰਏ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਧਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਪਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਦੇ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੱਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦੀ ਦੇਵਗृਹੇ ਦੇਵਲਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਦੇਵਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵਨ੍ਤਿ ਮੂਕਾਸ੍ਤੇ ਬਧਿਰਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗੂੰਗਾ ਤੇ ਬਹਿਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹੀ ਚ ਨ ਕੁਲਃ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਣ੍ਡਕਃ
ਜੋ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੋ ਅਹਿਸਾਨਫਰਾਮੋਸ਼ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕੋੜੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਦਸ਼੍ਚੈਵ ਭਲ੍ਲੂਕਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ '
ਜੋ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਭੱਲੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਿਯਾਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਜਡਤ੍ਵੇਨ ਯੁਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ ਦੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸਦ੍ਵਾਕ੍ਯਪਰਿਨਿਂਦਕਃ 2.31.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਜਲਜਂਤੁਰ੍ਭਵੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
—ਉਹ ਸੋ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਾ ਧਨਸ੍ਯਾਪਹਾਰਂ ਦੇਵਾਬ੍ਰਹ੍ਮਣਯੋਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਵਯਂ ਯਾਤਿ ਚ ਧੂਮਾਂਧਂ ਧੂਮਧ੍ਵਾਂਤਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
—ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਅੰਧਕਾਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮੂषਕਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਭਾਰਤੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਚੂਹਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।