ਵਾਕ੍ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਾਂ ਹਿ ਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੁਖੋਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਕੁੜੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਦਤ੍ਤਾਪਹਾਰੀ ਯਃ ਸਾਧ੍ਵਿ ਪਾਸ਼ਵੇष੍ਟਂ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਕਮ੍
ਜਾਂ ਜੋ ਦਿੱਤੀ ਚੀਜ਼ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਬੱਧਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋ ਹਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਓਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਸੱਤ ਜਨਮ ਤੱਕ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਦਣ੍ਡਂ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੇ ਯਦ੍ਭਯਾਤ੍ਕਮ੍ਪਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੰਬਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਕੋਪਵਦਨਾ ਕੋਪਾਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਯਾ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਾਂ ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਵਲ ਕ੍ਰੋਧੀ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ,
ਉਲ੍ਕਾਂ ਦਦਾਤਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸਤਤਂ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰਃ 2.31.
ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਅੰਗਾਰ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵੀ ਚ ਵਿਧਵਾ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਫਿਰ ਉਹ ਔਰਤ ਸੱਤ ਜਨਮ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰਭੋਗ੍ਯਾ ਸਾऽਨ੍ਧਕੂਪਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚ
ਜਿਹੜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਸ਼ੂਦਰ ਵਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਵਸੇਦਤਿਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਾ
ਉਹ ਓਥੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਕੀ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸੂਕਰੀ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਕਾਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਸੂਰਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ,
ਪਾਰਾਵਤੀ ਸਪ੍ਤਜਨੌ ਵਾਨਰੀ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਕਬੂਤਰਣੀ ਜਾਂ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਵਾਂਦਰੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਚ੍ਚ ਰਜਕੀ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਗ੍ਰਸ੍ਤਾ ਚ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ
ਫਿਰ ਉਹ ਔਰਤ ਧੋਬਣ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਹਰੋਗ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਬਦਚਲਣ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਵਸੇਦ੍ਵੇਧਨੇ ਚ ਯੁਗ੍ਮੀ ਵੈ ਦਣ੍ਡਤਾਡਨੇ
ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਿਆ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੋ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੀ ਤੇ ਮਾਰ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵੈਰਿਣੀ ਦਲਨੇ ਚੈਵ ਧृष੍ਟਾ ਵੈ ਸ਼ੋषਣੇ ਤਥਾ
ਉਹ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੋ ਕੇ ਦੁਖ ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਹਠੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਪਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਵਨ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਸਤਿ
ਉਥੇ ਉਹ ਮਲ-ਮੂਤ੍ਰ ਖਾਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਇਕ ਮਨਵੰਤਰੀ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾਮਪਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ 2.31.
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕੋਲ ਹੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਇੱਕ ਛੱਤਰੀ ਵੀ ਛੱਤਰੀਣ ਕੋਲ ਹੀ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਪਰਦਾਰੀ ਚ ਕषਂ ਯਾਤਿ ਤਯਾ ਸਹ
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਾਤਿ ਦੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਿਆਹੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਔਰਤ ਸਮੇਤ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚੈਵਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਦਯਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੱਤਰੀ ਆਦਿਕ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾऽਪਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਜੇ ਛੱਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਵਿਆਹੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੂਰ੍ਪਾਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਕृਮਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਸਹ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਸਮੇਤ ਝਾੜੂ-ਛਾਣੀ ਵਰਗੇ ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਾਤਨਾਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਥੇ ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।
ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਤੁਲਸੀਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋ ਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਫੜ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਨਾ ਨਿਭਾਵੇ,
ਗਙ੍ਗਾਤੋਯਂ ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋ ਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਫੜ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਨਾ ਨਿਭਾਵੇ,
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਹਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਯੋ ਨ ਪਾਲਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਦੇ ਕੇ ਵੀ ਵਾਅਦਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਬੋਲ ਜਾਵੇ,
ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹੀ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਯੋ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਃ 2.31.
ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦਾ, ਉਪਕਾਰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ,
ਏਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਚਣ੍ਡਾਲਸ੍ਤੁਲਸੀਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸ੍ਵਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜੋ ਚੰਡਾਲ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਲਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਵਿਟ੍ਕृਮਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਜੋ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਜਾਂ ਮਲ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣਦਾ, ਸੁੰਦਰਏ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਧਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਪਸ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਦੇ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੱਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।