ਪੁष੍ਕਰੇ ਭਾਸ੍ਕਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ,
ਸਰਸ੍ਵਤੀਨਦੀਤੀਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ,
ਏष੍ਵਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚ ਯੋ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਕਾਮਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਤਿਰਿਕ੍ਤਯਾਜੀ ਯੋ ਗ੍ਰਾਮਯਾਜੀ ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ,
ਸ਼ੂਦ੍ਰਪਾਕੋਪਜੀਵੀ ਯਃ ਸੂਪਕਾਰ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਪਕਾ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਸੋਈਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਉਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰਕਰਣੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵृषਲੀਪਤੇਃ
ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕੀ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ,
ਕੁਂਡਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਬੋਧ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਹੋਰ ਕੁਆਂਡੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਯਮ ਉਵਾਚ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮ੍ਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਬੀਜਂ ਨਰਕਂ ਚ ਕੁਕਰ੍ਮ੍ਮਤਃ
ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਸਵਰਗ ਦਾ ਬੀਜ ਹਨ, ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਚ ਯੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਵੇਸ਼੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਬਦਚਲਣ ਔਰਤ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੀ ਹੈ,
ਸ਼ਤਵਰ੍षਂ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲ ਕਾਲਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਚੈਕਪਤ੍ਨੀ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਕੁਲਟਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਜੋ ਔਰਤ ਇੱਕ ਪਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਪਤੀ ਵਾਲੀ ਕੁਲਟਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਚ ਪਞ੍ਚਮੇ षष੍ਠੇ ਯੁਗ੍ਮੀ ਚ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਪੰਜਵੇਂ ਪੱਧਰ ਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੇ ਛੇਵੇਂ ਪੱਧਰ ਤੇ ਦੋ ਪਤੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ਕੁਲਟਾਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਧਰ੍षਿਣੀਂ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਮਪਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕੁਲਟਾ ਜਾਂ ਨਿੜਰ ਵੈਸ਼ਿਆ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਂ ਕੁਲਟਾਗਾਮੀ ਧृष੍ਟਾਗਾਮੀ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਕੁਲਟਾ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੌ ਸਾਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਿੜਰ ਵੈਸ਼ਿਆ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਯੁਗ੍ਮੀਗਾਮੀ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਜੋੜੀ ਵਾਲੀ ਵਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਓਥੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਦਾ ਹਿ ਸਰ੍ਵਗਾਮੀ ਚੇਤ੍ਯੇਵਮਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਾਮਹ ਜੀ ਐਸਾ ਹੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਃ ਕੁਲਟਾਗਾਮੀ ਧृष੍ਟਾਗਾਮੀ ਚ ਵਾਯਸਃ 2.31.
ਤਿੱਤਰੀ ਪਰਾਈ ਜੋੜੀ ਵਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੁਲਟ ਪਰਾਈ ਵਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਂ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੋ ਕੇ ਇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੁਗ੍ਮੀਗਾਮੀ ਸੂਕਰਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਭਾਰਤੇ
ਸੂਰ ਵੀ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮ ਤੱਕ ਪਰਾਈ ਜੋੜੀ ਵਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਹੀਨਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਯ੍ਯਰ੍ਯੋਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਵੇਲੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ੍ਸ੍ਯਾਦੁਦਰਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਕ੍ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਾਂ ਹਿ ਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੁਖੋਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਕੁੜੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਦਤ੍ਤਾਪਹਾਰੀ ਯਃ ਸਾਧ੍ਵਿ ਪਾਸ਼ਵੇष੍ਟਂ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਕਮ੍
ਜਾਂ ਜੋ ਦਿੱਤੀ ਚੀਜ਼ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਬੱਧਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯੋ ਹਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਓਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਸੱਤ ਜਨਮ ਤੱਕ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਦਣ੍ਡਂ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੇ ਯਦ੍ਭਯਾਤ੍ਕਮ੍ਪਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੰਬਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਕੋਪਵਦਨਾ ਕੋਪਾਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਯਾ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਾਂ ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਵਲ ਕ੍ਰੋਧੀ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ,
ਉਲ੍ਕਾਂ ਦਦਾਤਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸਤਤਂ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰਃ 2.31.
ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਸਦਾ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਅੰਗਾਰ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵੀ ਚ ਵਿਧਵਾ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਫਿਰ ਉਹ ਔਰਤ ਸੱਤ ਜਨਮ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰਭੋਗ੍ਯਾ ਸਾऽਨ੍ਧਕੂਪਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚ
ਜਿਹੜੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਸ਼ੂਦਰ ਵਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਵਸੇਦਤਿਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਾ
ਉਹ ਓਥੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।