ਸਰ੍ਵਂ ਗਙ੍ਗਾਸਮਂ ਤੋਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਯਾਸਸਮਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹਰ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਆਸ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ।
ਆਤਿਦੇਸ਼ਿਕਹਤ੍ਯਾਯਾ ਵਾਸ੍ਤਵਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਃ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਸਧਾਰਣ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਤਿਦੇਸ਼ਿਕਹਤ੍ਯਾਯਾ ਭੇਦਸ਼੍ਚ ਕਥਿਤਃ ਸਤਿ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਬਾਰੇ ਫਰਕ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀ ਗਮ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਿਤਿ ਵੇਦੇ ਨਿਰੂਪਿਤਾ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਉਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਹੀ ਪਤਨੀ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੇषਂ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਆਮ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਖਾਸ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕਾਮਿਨੀ
ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਮਹਿਲਾ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਚੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਲਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵृषਲੀਪਤਿਰੇਵ ਸਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰ ਮਹਿਲਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਚੁੱਟੜੀ ਦੀ ਪਤੀ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਠਾਸਮਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਿਂਡੋ ਮੂਤ੍ਰਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਤਰ੍ਪਣਮ੍ 2.30.
ਉਸਦਾ ਭੋਜਨ ਵਿਸ਼ਟਾ ਵਰਗਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਰਪਣ ਮੂਤ ਵਰਗੀ ਮੰਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਰ੍ਚਾਤਪਸਾऽਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਪੂਣ, ਜੋ ਸੰਧਿਆ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲੀ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਪੀਤੀ ਵਿਡ੍ਭੋਜੀ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ, ਗੰਦ ਖਾਂਦਾ ਜਾਂ ਚੁੱਟੜੀ ਦੀ ਪਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ—
ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਂ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀਂ ਸਪਤ੍ਨੀਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਸੂਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਹੇਲੀ ਦੀ ਮਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ,
ਸੋਦਰਭ੍ਰਾਤृਜਾਯਾਂ ਚ ਮਾਤੁਲਾਨੀਂ ਪਿਤृਪ੍ਰਸੂਮ੍
ਸੱਗੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਮੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪਿਉ ਦੀ ਪਤਨੀ,
ਸ਼ਿष੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਪਤ੍ਨੀਂ ਚ ਭਗਿਨੇਯਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਛੇਲੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਛੇਲੀ ਜਾਂ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ—
ਏਤਾਸ੍ਵੇਕਾਮਨੇਕਾਂ ਵਾ ਯੋ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਮਾਨਵੋऽਧਮਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਵੱਧ ਮਹਿਲਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਆਦਮੀ ਹੈ।
ਅਕਰ੍ਮ੍ਮਾਰ੍ਹੋऽਪਿ ਸੋऽਸ੍ਪृਸ਼੍ਯੋ ਲੋਕੇ ਵੇਦੇऽਤਿ ਨਿਨ੍ਦਿਤਃ
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਛੂਤ ਤੇ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਾ ਜੋਗ ਹੈ।
ਕਰੋਤ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਚ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਵਾ ਨ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ,
ਵੈष੍ਣਵਂ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੈਵਂ ਸ਼ਾਕ੍ਤਂ ਸੌਰਂ ਚ ਗਾਣਪਮ੍
ਵੈਸ਼ਨਵ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ, ਸ਼ਾਕਤ, ਸੂਰਜ ਭਗਤ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਭਗਤ ਵੀ,
ਪ੍ਰਵਾਹਮਵਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਾਵਦ੍ਧਸ੍ਤਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ 2.30.
ਜਿਵੇਂ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਜਿੰਨੀ ਮਾਤਰਾ ਤੱਕ ਧਾਰਾ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਹਰੇਃ ਪਦੇ
ਉਥੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ,
ਪੁष੍ਕਰੇ ਭਾਸ੍ਕਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਪੁਸ਼ਕਰ, ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਖੇਤਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ,
ਸਰਸ੍ਵਤੀਨਦੀਤੀਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ,
ਏष੍ਵਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚ ਯੋ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਕਾਮਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਤਿਰਿਕ੍ਤਯਾਜੀ ਯੋ ਗ੍ਰਾਮਯਾਜੀ ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ,
ਸ਼ੂਦ੍ਰਪਾਕੋਪਜੀਵੀ ਯਃ ਸੂਪਕਾਰ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਪਕਾ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਸੋਈਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਉਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰਕਰਣੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵृषਲੀਪਤੇਃ
ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕੀ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ,
ਕੁਂਡਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਬੋਧ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਹੋਰ ਕੁਆਂਡੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਯਮ ਉਵਾਚ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮ੍ਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਬੀਜਂ ਨਰਕਂ ਚ ਕੁਕਰ੍ਮ੍ਮਤਃ
ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਸਵਰਗ ਦਾ ਬੀਜ ਹਨ, ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਚ ਯੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਵੇਸ਼੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਬਦਚਲਣ ਔਰਤ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੀ ਹੈ,
ਸ਼ਤਵਰ੍षਂ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲ ਕਾਲਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।