ਸ੍ਵਗੁਰੌ ਸ੍ਵੇष੍ਟਦੇਵੇ ਵਾ ਜਨ੍ਮਦਾਤਰਿ ਮਾਤਰਿ
ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਦੇਵਤੇ ਵਿੱਚ, ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਿਉ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮਾਂ ਵਿੱਚ,
ਵੈष੍ਣਵੇष੍ਵਨ੍ਯਭਕ੍ਤੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵਿਤਰੇषੁ ਚ
ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਯੋ ਮੂਢੋ ਵਿष੍ਣੁਨੈਵੇਦ੍ਯੇ ਚਾਨ੍ਯਨੈਵੇਦ੍ਯਕੇ ਤਥਾ ਕਰੋਤਿ ਸਮਤਾਂ ਯੋ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਲਭੇਤ੍ਤੁ ਸਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕਤਲ ਵਰਗੀ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੇ ਕृष੍ਣੇ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣੇ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ,
ਮਾਯਯਾऽਨੇਕਰੂਪੇ ਵਾऽਪ੍ਯੇਕ ਏਵ ਹਿ ਨਿਰ੍ਗੁਣੇ
ਜੋ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੈ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨਾਂ ਪੌਰ੍ਵਾਪਰਾਂ ਵੇਦਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ, ਵੇਦਾਂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ,
ਯੇ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਵ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ,
ਯੇ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਂ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਂ ਸਤੀਮ੍ 2.30.
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਦੇਵੀਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਵਨ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਤੇ ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ,
ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਂ ਰਾਮਨਵਮੀਂ ਪੁਣ੍ਯਦਾਂ ਪਰਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅੱਠਵੇਂ ਤਿਥੀ ਤੇ ਜਨਮ, ਰਾਮ ਦਾ ਨੌਵੇਂ ਤੇ ਜਨਮ, ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ,
ਪਞ੍ਚਪਰ੍ਵਾਣਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਯੇ ਨ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਨਾਉਂਦੇ,
ਅਮ੍ਬੁਵੀਚ੍ਯਾਂਬੁਖਨਨੇ ਜਲੇ ਸ਼ੌਚਾਦਿਕਂ ਚ ਯੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਪਾਣੀ, ਲਹਿਰਾਂ ਜਾਂ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਚਤਾ ਆਦਿ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,
ਗੁਰੁਂ ਚ ਮਾਤਰਂ ਤਾਤਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਸੁਤਂ ਸੁਤਾਮ੍
ਗੁਰੂ, ਮਾਂ, ਪਿਓ, ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧੀ,
ਵਿਵਾਹੋ ਯਸ੍ਯ ਨ ਭਵੇਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸੁਤਂ ਚ ਯਃ
ਜਿਸਦਾ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ,
ਹਰੇਰਨੈਵੇਦ੍ਯਭੋਜੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਨ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਰੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,
ਆਹਾਰਂ ਕੁਰ੍ਵਤੀਂ ਗਾਂ ਚ ਪਿਬਨ੍ਤੀਂ ਯੋ ਨਿਵਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਗਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰਾ ਖਾਣ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ,
ਦਣ੍ਡੈਰ੍ਗਾਸ੍ਤਾਡਯੇਨ੍ਮੂਢੋ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵृषਵਾਹਕਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੱਛੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦਦਾਤਿ ਗੋਭ੍ਯ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਯੋਜਯੇਦ੍ਵृषਵਾਹਕਮ੍ ।। 2.30.
ਜੋ ਗਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਲਈ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵृषਲੀਪਤਿਂ ਯਾਜਯੇਦ੍ਯੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇऽਨ੍ਨਂ ਤਸ੍ਯ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਦੇ ਪਤੀ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰੋਂ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪਾਦਂ ਦਦਾਤਿ ਵਹ੍ਨੌ ਚ ਗਾਸ਼੍ਚ ਪਾਦੇਨ ਤਾਡਯੇਤ੍
ਜੋ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ—
ਯੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਾਦੇਨ ਸ਼ੇਤੇ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਂਘ੍ਰਿਰੇਵ ਚ
ਜੋ ਤੇਲ ਲੱਗੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਤੇਲ ਲੱਗੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਅਵੀਰਾਨ੍ਨਂ ਚ ਯੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯੋਨਿਜੀਵੀ ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਜਾਂ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮੰਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦਾ ਹੈ—
ਪਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਕਾਲੇ ਚ ਤਿਥਿਕਾਲੇ ਚ ਦੇਵਤਾਮ੍
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਤਿਥੀਆਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਵਭਰ੍ਤਰਿ ਚ ਕृष੍ਣੇ ਚ ਭੇਦਬੁਦ੍ਧਿਂ ਕਰੋਤਿ ਯਾ
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਗੋਮਾਰ੍ਗਖਨਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਪਤੇ ਸਸ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਖੋਦ ਕੇ ਉੱਥੇ ਫ਼ਸਲ ਵਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਰਾਜਕੇ ਦੈਵਕੇ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਗੋਸ੍ਵਾਮੀ ਗਾਂ ਨ ਪਾਤਯੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪਣੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਡਿੱਗਣ ਨਾ ਦੇਵੇ—
ਪ੍ਰਾਣਿਨਂ ਲਂਘਯੇਦ੍ਯੋ ਹਿ ਦੇਵਾਰ੍ਚਾਯਾਂ ਰਤਂ ਜਲਮ੍ ।।2.30.
ਜੋ ਕੋਈ ਜੀਵ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਰੱਖੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਵਾਦੀ ਯੋ ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦੀ ਪ੍ਰਤਾਰਕਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—