ਕੀਟੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧੋ ਵਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਲੋਮਾਬ੍ਦਮੇਵ ਚ
ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਚੰਭਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਨਕ੍ਰਾਦਿਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਭਵੇਨ੍ਨਦ੍ਯਾਦਿषੁ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਆਦਿਕ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੜਿਆਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਐਸੇ ਜੰਤੂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਣੀਸ੍ਤਨਾਸ੍ਯਂ ਚ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਛਾਤੀ, ਕਮਰ, ਸਿਨ੍ਹਾ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਵਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ—
ਸ ਵਸੇਤ੍ਕਾਕਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਕਾਕੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਣਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਕਾਂਵਾਂ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਵਲੋਂ ਅੱਖਾਂ ਚੁੰਘ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਦਰਿਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕੀ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮ ਤੱਕ ਗਰੀਬ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਰੂੜ ਤੇ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਭਾਰਤੇ ਤਾਮ੍ਰਚੌਰੋ ਲੌਹਚੌਰਸ਼੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਜ੍ਰਵਿਡ੍ਭੋਜੀ ਵਜ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਣਲੋਚਨਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਗੰਦ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਾਰਤੇ ਦੇਵਚੌਰਸ਼੍ਚ ਦੇਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਦਿਹਾਰਕਃ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਮਾਨ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਦੇਹਦਗ੍ਧੋ ਹਿ ਤਦ੍ਵਜ੍ਰੈਰਨਾਹਾਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਬ੍ਦਕृਤ੍
ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਹ ਕੰਡੇ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੁੱਖਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਬਕਃ ਸੋऽਪਿ ਸ਼੍ਵੇਤਹਂਸਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ 2.30.
ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਗਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਚਿੱਟਾ ਹੰਸ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਰਕ੍ਤਵਿਕਾਰੀ ਚ ਸ਼ੂਲੀ ਵੈ ਮਾਨਵੋ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਖੂਨ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਸੂਲਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੈਤ੍ਯਕਾਂਸ੍ਯਾਦਿਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਯੋ ਹਰੇਤ੍ਸੁਰਵਿਪ੍ਰਯੋਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲੋਂ ਪਿੱਤਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਧਾਤੂ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਭਵੇਦਸ਼੍ਵਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਘੋੜਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਚ ਯੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀਜੀਵ੍ਯਜੀਵਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੀ ਕਮਾਈ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ—
ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਐਸਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸੇਵੀ ਮषੀਜੀਵੀ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਮਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਾਡਿਤੋ ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਐਸਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਭਵੇਚ੍ਛਾਗਃ ਕृष੍ਣਸਰ੍ਪਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬੱਕਰੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕਾਲਾ ਸੱਪ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਧਾਨ੍ਯਾਦਿ ਸਸ੍ਯਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਯੋ ਹਰੇਤ੍ਸੁਰਵਿਪ੍ਰਯੋਃ
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਫਸਲ ਜਾਂ ਪਾਨ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਵਸੇਦ੍ਯਮਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਃ 2.30.
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਕਾਸਵ੍ਯਾਧਿਯੁਤੋ ਭੁਵਿ
ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੰਘ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰਂ ਕਰੋਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਹੀਆ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਤੈਲਕਾਰਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਤੇਲ ਨਿਕਾਲਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਨ੍ਧਵੇषੁ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਕੁਰੁਤੇ ਵਕ੍ਰਤਾਂ ਨਰਃ
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਜਾਂ ਚਾਲਾਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸ ਵਕ੍ਰਾਂਗੋ ਹੀਨਾਙ੍ਗਃ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਟੇੜੇ-ਮੇੜੇ ਅਤੇ ਅਧੂਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਯਨੇ ਕੂਰ੍ਮਮਾਂਸਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯੋ ਹਿ ਭਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੈਟ ਕੇ ਕਛੂਏ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਕੂਰ੍ਮ੍ਮਜਨ੍ਮ ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਚ ਸੂਕਰਃ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਛੂਆ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਤੈਲਾਦਿਕਂ ਚੈਵ ਯੋ ਹਰੇਤ੍ਸੁਰਵਿਪ੍ਰਯੋਃ
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਘਿਉ, ਤੇਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਂ ਚ ਸ ਭਵੇਤ੍ਤੈਲਪਾਯਿਕਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇਲ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਤੈਲਂ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਗਨ੍ਧਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਵਾ 2.30.
ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਤੇਲ, ਆਂਵਲਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,