ਵਤ੍ਸ ਵੈष੍ਣਵਸਂਸਰ੍ਗਾਦ੍ਵੈष੍ਣਵੋਚ੍ਛਿष੍ਟਭੋਜਨਾਤ੍
ਪੁੱਤਰ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਨਾਲ,
ਜ੍ਞਾਨਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪੁਨਰੇਵ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਰਰਾਮ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ੍ਰष੍ਟੁਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀਸ਼ਸ੍ਯਾਹੋ ਕ੍ਰੋਧੋऽਯਂ ਮਯ੍ਯਨਾਕਰਃ ।। 1.8.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਾਏ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਤਪਸਵੀ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਸ਼ਪੇਤ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਥਗਾਮਿਨਮ੍
ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇ।
ਜਨਿਰ੍ਭਵਤੁ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਾਸੁ ਯਾਸੁ ਚ ਯੋਨਿषੁ
ਮੇਰੀ ਜਨਮ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਣੀ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।
ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚੇਜ੍ਜਗਤਾਂ ਧਾਤੁਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਹਰੇਃ ਪਦੇ
ਜੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸੂਕਰਯੋਨਿषੁ
ਉਹ ਜਨਮ-ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੂਅਰ ਦੀ ਜਣੀ ਵਿਚ ਵੀ ਜਨਮ ਲਵੇ।
ਗੋਵਿਨ੍ਦਚਰਣਾਮ੍ਭੋਜਭਕ੍ਤਿਮਾਧ੍ਵੀਕਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਭਗਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹ
ਪਿਤਾਮਾ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਦੇਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨਰਾ ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ, ਸਿਰਫ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਮੰਤਰ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸੇਵਕਾਨ੍ਬਾਨ੍ਧਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਚੇਲੇ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ—
ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯਸਨ੍ਮਾਰ੍ਗਂ ਸ਼ਿष੍ਯੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਿਤੋ ਗੁਰੁਃ 1.8.
ਜੋ ਗੁਰੂ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਭਰੋਸਾ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਦਿਖਾਏ—
ਸ ਕਿਂਗੁਰੁਃ ਸ ਕਿਂਤਾਤਃ ਸ ਕਿਂਸ੍ਵਾਮੀ ਸ ਕਿਂਸੁਤਃ
ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ?
ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਨਿਰਪਰਾਧੇਨ ਤ੍ਵਯਾऽਹਂ ਚਤੁਰਾਨਨ
ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਸੂਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕਵਚਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪੂਜਾਭਿਃ ਸਹਿਤਸ੍ਤੇ ਮਨੁਰ੍ਮਨੋਃ
ਕਵਚ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਨੁ ਆਪਣੇ ਮਨ ਸਮੇਤ—
ਅਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਯਾਵਤ੍ਕਲ੍ਪਤ੍ਰਯਂ ਪਿਤਃ
ਪਿਤਾ, ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਜੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੋਗੇ।
ਅਧੁਨਾ ਯਜ੍ਞਭਾਗਸ੍ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਦਿष੍ਵਪਿ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੁਣ, ਸੁਵ੍ਰਤ, ਤੇਰੇ ਯਜਨ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਰਰਾਮ ਪਿਤੁਃ ਪੁਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਪਬਰ੍ਹੇਣ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਨਾਰਦਸ੍ਤੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਉਪਬਰਹਣ ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਨਾਰਦ ਦੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੋਈ।
ਤਤਃ ਪੁਨਰ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਸ ਬਭੂਵ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਮੁੜ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਸृष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਰਦਂ ਵਿਨਾ
ਸੂਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚੀ।
ਮਰੀਚੇਰ੍ਮਨਸੋ ਜਾਤਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਕਸ਼ਯਪ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਨਮਿਆ।
ਪ੍ਰਚੇਤਸੋऽਪਿ ਮਨਸੋ ਗੌਤਮਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵ ਹ
ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਗੌਤਮ ਜਨਮਿਆ।
ਮਨੋਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਰੂਪਾਯਾਂ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਞਿਰੇ
ਮਨੁ ਤੇ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਦ੍ਵੌ ਚ ਪੁਤ੍ਰੌ ਮਨੋਹਰੌ
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ, ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਸਨ।
ਆਕੂਤਿਂ ਰੁਚਯੇ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਾਯਾਥ ਪ੍ਰਸੂਤਿਕਾਮ੍
ਆਕੂਤੀ ਨੂੰ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ।
ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਬੀਜੇਨ षष੍ਟਿਕਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਞਿਰੇ
ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਤੋਂ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਸਠ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ।
ਸ਼ਿਵਾਯੈਕਾਂ ਸਤੀਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਇੱਕ, ਸਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਤੇਰਾ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।