ਸ੍ਵਧਰ੍ਮ੍ਮਨਿਰਤੈਰ੍ਵਾऽਪਿ ਵਿਰਤੈਰ੍ਵਾ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਕੈਃ
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਜਾਂ ਵਿਰਕਤ ਹੋਏ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲੇ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਾਧ੍ਵਿ ਕੁਣ੍ਡਸਂਖ੍ਯਾਨਿਰੂਪਣਮ੍
ਸਾਧਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਖੱਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਪ੍ਰਕृਤਿਖਣ੍ਡੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਯਮਸਾਵਿਤ੍ਰੀਸਂਵਾਦੇ ਨਰਕਕੁਣ੍ਡਸਂਖ੍ਯਾਨਂ ਨਾਮੈਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪੁਰਾਣ 'ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ' ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ-ਖੰਡ ਵਿਚ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਯਮ ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ, ਨਰਕ ਦੇ ਖੱਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲਾ ਉਨਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
2.30 ਯਮ ਉਵਾਚ ਤਪਸ੍ਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਚ ਨ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਯਤਿਃ
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਕਟੁਵਾਚਾ ਬਾਨ੍ਧਵਾਂਸ਼੍ਚ ਖਲਤ੍ਵੇਨ ਚ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੜੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਾਤ੍ਰਲੋਮਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਉਹ ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਹੈ, ਲੋਮ ਉੱਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤृषਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਂ ਗृਹਮਾਗਤਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਆਸਾ, ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਲੋਮਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਚ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਹ ਉਥੇ, ਲੋਮ ਉੱਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਦੁੱਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਵਿਵਾਰਾਰ੍ਕਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਮਮਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਵਾਸਰੇ
ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਸੀ ਬਦਲਣ ਵੇਲੇ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਜਾਂ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਦਿਨ—
ਸ ਯਾਤਿ ਕ੍ਸ਼ਾਰਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਸੂਤ੍ਰਮਾਨਾਬ੍ਦਮੇਵ ਚ
—ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੜਵੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਤ੍ਤਾਂ ਪਰਦਤ੍ਤਾਂ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵृਤ੍ਤਿਂ ਹਰੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿਡ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
—ਉਹ ਉਥੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗੰਦ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਕੀਯਤਡਾਗੇ ਚ ਤਡਾਗਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਚ 2.30.
ਜੇ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਤਲਾਬ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਤਲਾਬ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਤਦ੍ਰੇਣੁਮਾਨਵਰ੍षਂ ਚ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
—ਉਹ ਉਥੇ, ਉਸ ਤਲਾਬ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਖਾਂਦਿਆਂ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕਣਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਕੀ ਮਿष੍ਟਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਕੁਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸੁਆਦਲਾ ਖਾਣਾ ਇਕੱਲਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਫ਼ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣਮਬ੍ਦਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਸ ਪ੍ਰੇਤੋ ਭਾਰਤੇ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਗੁਰੁਂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਸੁਤਂ ਸੁਤਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਅਧਿਆਪਕ, ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪੂਰ੍ਣਮਬ੍ਦਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
—ਉਹ ਉਥੇ ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਖਾਂਦਿਆਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਤਿਥਿਂ ਵਕ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਕਰੋਤਿ ਯੋ ਹਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਤਿਥੀ ਨੂੰ ਤਿਰਛੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਾਨਿ ਚ
—ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਸਮੇਤ—
ਪੂਰ੍ਣਮਬ੍ਦਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
—ਉਹ ਉਥੇ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਖਾਂਦਿਆਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਦੀਯਤੇ ਯਦਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸ ਚਣ੍ਡਾਲਸ੍ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਨਿ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਾਨਵਸ਼੍ਚ ਦਰਿਦ੍ਰੋऽਲ੍ਪਾਯੁਰੇਵ ਚ ।।2.30.
—ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਚੰਡਾਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ, ਫਿਰ ਗਰੀਬ ਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਮਾਂਸਂ ਕਾਮਿਨੀ ਵਾऽਪਿ ਕਾਮਿਨੀਂ ਵਾ ਪੁਮਾਨਥ
ਜੇ ਮਰਦ ਔਰਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਔਰਤ ਮਰਦ ਨੂੰ ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—
ਪੂਰ੍ਣਮਬ੍ਦਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
—ਉਹ ਉਥੇ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਖਾਂਦਿਆਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਤਾਡ੍ਯ ਚ ਗੁਰੁਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਰਕ੍ਤਪਾਤਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਖੂਨ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਵ੍ਯਾਧਜਨ੍ਮ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਭਾਰਤੇ
ਫਿਰ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਿਮਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਰੁ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤਂ ਗਾਯਨ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਗਦ੍ਗਦਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਗਤ ਰੋਦਿਆਂ ਤੇ ਗਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—
ਸ ਵਸੇਦਸ਼੍ਰੁਕੁਣ੍ਡੇ ਚ ਤਦ੍ਭੋਜੀ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਹ ਅਸ਼ਰੂ-ਕੁੰਡ 'ਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਖਾਣ ਪੀਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਖਲਤਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਸ਼ੁਦ੍ਧਹृਦਯੋ ਨਰਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦਿਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਮਾੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।