ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਯੋ ਹਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਜੇਠ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਰ੍ਮਹੀਂ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮਃ 2.27.
ਉਹ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਪੰਜਮੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮਹੀਯਤੇ ਸ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਯਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਸਨਮਾਨਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਾਂ ਸੁਵਰ੍ਣਾਦਿਕਂ ਯੋ ਹਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਗਵਾਂ ਲੋਮਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਗਾਂ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ,
ਤਤਃ ਪੁਨਰਿਹਾਗਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਗੋਮਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਵਾਨ੍ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਖੀ
ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਮੁੜ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯੇਦ੍ਯੋ ਹਿ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਪੁਨਰਿਹਾਗਤ੍ਯ ਸ ਸੁਖੀ ਧਨਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਸੁਖੀ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਕ੍ਤਿ ਵਾ ਦਦਾਤ੍ਯੇਵ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮਾਨਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਪੁਨਰਿਹਾਗਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਕੋਟਿਂ ਹਰੇਰ੍ਯੋ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨਾਰਾਯਣੇ ਜਪੇਤ੍ 2.27.
ਜੋ ਕੋਈ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਲਭਤੇ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਸ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਿਵਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮृਦਾਂ ਰੇਣੁਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਲਾਂ ਚ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਿਲਾਤੋਯਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਫਿਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਹਰਿ ਦੀ ਵੱਡੀ ਔਖੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪਾਂਸਿ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਤਪ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਵੀ,
ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਾਰਤੇ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਭੁਵਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਭਾਰਤੇ ਚ ਯੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਰਾਜਸੂਯੇ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ 2.27.
ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰੇष੍ਟੌ ਚ ਤਦਰ੍ਧਂ ਚ ਸੁਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਪੁਤਰੇਸ਼ਟੀ ਯਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੱਧਾ ਫਲ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਮਾਨਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇष੍ਟੌ ਵृਦ੍ਧਿਯਾਗੇ ਚ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਵਿਪਰੇਸ਼ਟੀ ਤੇ ਵੱਧਣ ਵਾਲੇ ਯਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੋਕੇ ਚ ਵਿਸ਼ੋਕਂ ਚ ਪਦ੍ਮਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਵਿਸ਼ੋਕ ਤੇ ਵਿਸ਼ੋਕ ਯਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਦਮ ਦੇ ਅੱਧੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਸੁਗਮ ਸਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਜਾਲਾਭੋ ਭੂਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭੂਭृਤਾਂ ਭਵੇਤ੍ ऋਦ੍ਧਿਯਾਗੇ ਮਹੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਦ੍ਮਸਮਂ ਭਵੇਤ੍
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਯਗ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਮੀਨ ਦੀ ਵਾਧੂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਵੱਧਣ ਵਾਲੇ ਯਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਸਾਰੇ ਯਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਯਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਬਭੂਵ ਕਲਹੋ ਯਤ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼ਙ੍ਕਰਯੋਃ ਸਤਿ
ਜਿਥੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਸਤੀ,
ਯਤੋ ਹੇਤੋਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਂ ਬਭਞ੍ਜ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਃ
ਉਸ ਕਾਰਨ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਯਗ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚ ਕਰ੍ਦਮਃ
ਧਰਮ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਕਰਦਮ,