ਕਾਰ੍ਤਿਕੀਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ ਨੂੰ, ਰਾਸ ਦਾ ਮੰਡਲ ਸਜਾ ਕੇ,
ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਂ ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਰਾਧਯਾ ਸਹ 2.27.
ਚਾਹੇ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ ਜੀ ਸਮੇਤ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੋਲੋਕੇ ਚ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਯਾਵਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਯਃ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਬੰਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਮਰ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਸੁਦृਢਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਹਰੇਰਪਿ
ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਰੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਾਰੂਪ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਾਰ੍षਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂ ਵਾऽਪ੍ਯਥਵਾ ਕृष੍ਣਾਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਂ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਚਿੱਟੀ ਜਾਂ ਕਾਲੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਭਾਰਤਂ ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਦ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਭਾਦਰੋਂ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਰਵਿਵਾਰੇऽਰ੍ਕਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਕਰਾਂਤੀ ਤੇ, ਚਿੱਟੇ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਮਹੀਯਤੇ ਸੋऽਰ੍ਕਲੋਕੇ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਸਨਮਾਨਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਯੋ ਹਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਜੇਠ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਰ੍ਮਹੀਂ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮਃ 2.27.
ਉਹ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਪੰਜਮੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮਹੀਯਤੇ ਸ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਯਾਵਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਸਨਮਾਨਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਾਂ ਸੁਵਰ੍ਣਾਦਿਕਂ ਯੋ ਹਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਗਵਾਂ ਲੋਮਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਗਾਂ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ,
ਤਤਃ ਪੁਨਰਿਹਾਗਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਗੋਮਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਵਾਨ੍ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਖੀ
ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਮੁੜ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯੇਦ੍ਯੋ ਹਿ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਪੁਨਰਿਹਾਗਤ੍ਯ ਸ ਸੁਖੀ ਧਨਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਸੁਖੀ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਕ੍ਤਿ ਵਾ ਦਦਾਤ੍ਯੇਵ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮਾਨਿ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਪੁਨਰਿਹਾਗਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਕੋਟਿਂ ਹਰੇਰ੍ਯੋ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨਾਰਾਯਣੇ ਜਪੇਤ੍ 2.27.
ਜੋ ਕੋਈ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਲਭਤੇ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਸ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ਿਵਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮृਦਾਂ ਰੇਣੁਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਲਾਂ ਚ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਿਲਾਤੋਯਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਫਿਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਹਰਿ ਦੀ ਵੱਡੀ ਔਖੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪਾਂਸਿ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਤਪ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਵੀ,
ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਾਰਤੇ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਭੁਵਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,