ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪਂ ਹਰਯੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ 2.27.
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਗਙ੍ਗਾਯਾਮਰੁਣੋਦਯਕਾਲਤਃ
ਜੋ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਗਂਗਾਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚਾਰੁਣੋਦਯੇ
ਜੋ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤ੍ਰ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਚ੍ਚ ਮਹੀਤਲੇ
ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਨਾਯੀ ਚ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸ ਪੂਤਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਵਦ੍ਭੁਵਿ
ਜੋ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਾਦਰਜਸਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੀਨਕਰ੍ਕਟਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਗਾਢਂ ਤਪਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰੇ
ਮੀਨ ਤੇ ਕਰਕਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸੂਰਜ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤਪਦਾ ਹੈ।
ਮੋਦਤੇ ਸ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ 2.27.
ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਹਰਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ ਚਨ੍ਦਨਮ੍ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰੂਪਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਸਕ੍ਤੁਦਾਨਂ ਚ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਰੋਤਿ ਭਾਰਤੇ ਯੋ ਹਿ ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਸੋऽਪਿ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਵੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਹੈਵ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰਿਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਥੇ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇऽਥਵਾ ਮਾਘੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤੀ
ਜੋ ਕੋਈ ਚੈਤ੍ਰ ਜਾਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਨਵਮੀਂ ਯੋ ਹਿ ਕਰੋਤਿ ਭਾਰਤੇ ਨਰਃ 2.27.
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨਵਮੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਮਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਰਾਮ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਰਦੀਯਾਂ ਮਹਾਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਰ੍ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਮਹਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰੁਪਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪਦੀਪਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਭੋਜਨ, ਭੇਟਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਨਾਲ—
ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਪਿ ਸਪ੍ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਵਧਿ
ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਚਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿਵਰ੍ਦ੍ਧਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਅਟੱਲ ਤੇ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸੋऽਪਿ ਭਵੇਦੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਵੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਕ੍ਸ਼ਮੇਕਂ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਪੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਸੋऽਪਿ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਉਹ ਵੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।