ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹੀ ਤਂ ਨ ਜਹਾਤ੍ਯੇਵ ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਕੋਟਿਮੇਵ ਚ
ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ 2.27.
ਜੋ ਕੋਈ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਮਹੀਦਾਤੁਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨੁਸੇਵਿਨਃ
ਜੋ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਦਾਨਪ੍ਰਦਾਤੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਸਭ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ,
ਅਸਂਖ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਾਤਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਸਤਿ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕਸ਼੍ਚ ਵਿਹਾਯ ਮਾਨਵੀਂ ਤਨੁਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਸਾਰੂਪ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਸੇਵਾਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਦੇਵਤੇ, ਸਿਧ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਤੁਲਸੀਦਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਹਰਯੇ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪਂ ਹਰਯੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ 2.27.
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਗਙ੍ਗਾਯਾਮਰੁਣੋਦਯਕਾਲਤਃ
ਜੋ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਗਂਗਾਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚਾਰੁਣੋਦਯੇ
ਜੋ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤ੍ਰ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਚ੍ਚ ਮਹੀਤਲੇ
ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਨਾਯੀ ਚ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸ ਪੂਤਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਵਦ੍ਭੁਵਿ
ਜੋ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਾਦਰਜਸਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵਿਪ੍ਰਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੀਨਕਰ੍ਕਟਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਗਾਢਂ ਤਪਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰੇ
ਮੀਨ ਤੇ ਕਰਕਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸੂਰਜ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤਪਦਾ ਹੈ।
ਮੋਦਤੇ ਸ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ 2.27.
ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਹਰਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ ਚਨ੍ਦਨਮ੍ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰੂਪਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਸਕ੍ਤੁਦਾਨਂ ਚ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਰੋਤਿ ਭਾਰਤੇ ਯੋ ਹਿ ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮੋਦਤੇ ਸੋऽਪਿ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਵੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਹੈਵ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰਿਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਥੇ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।