ਮਹੀਯਤੇ ਸ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਨ ਤ੍ਯਜਤਿ ਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਪਰਮ੍
ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਵਧੀਆ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਸਪ੍ਰਜਂ ਚ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਂ ਚ ਗ੍ਰਾਮਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗ੍ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ 2.27.
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੱਖ ਪਿੰਡ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਰਜਂ ਸੁਪ੍ਰਕृष੍ਟਂ ਚ ਪਞ੍ਚਸਸ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕ, ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫਸਲ ਹਨ,
ਨਗਰਂ ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦਾਤਿ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਾਰਤੇ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰਾ ਤਂ ਨ ਜਹਾਤ੍ਯੇਵ ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਨਿਯੁਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਨਗਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਕਂ ਦੇਸ਼ਂ ਯੋ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੌ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਾਪੀਤਡਾਗਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੂਏਂ, ਤਲਾਬ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਹਨ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹੀ ਤਂ ਨ ਜਹਾਤ੍ਯੇਵ ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਕੋਟਿਮੇਵ ਚ
ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ 2.27.
ਜੋ ਕੋਈ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਮਹੀਦਾਤੁਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨੁਸੇਵਿਨਃ
ਜੋ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਦਾਨਪ੍ਰਦਾਤੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਸਭ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ,
ਅਸਂਖ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਾਤਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਸਤਿ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕਸ਼੍ਚ ਵਿਹਾਯ ਮਾਨਵੀਂ ਤਨੁਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਸਾਰੂਪ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਸੇਵਾਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਦੇਵਤੇ, ਸਿਧ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਤੁਲਸੀਦਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਹਰਯੇ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪਂ ਹਰਯੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ 2.27.
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਗਙ੍ਗਾਯਾਮਰੁਣੋਦਯਕਾਲਤਃ
ਜੋ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਗਂਗਾਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚਾਰੁਣੋਦਯੇ
ਜੋ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤ੍ਰ ਨਿਸਚਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਚ੍ਚ ਮਹੀਤਲੇ
ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਨਾਯੀ ਚ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸ ਪੂਤਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਵਦ੍ਭੁਵਿ
ਜੋ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪਾਦਰਜਸਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।