ਸਾਲਂਕृਤਾਂ ਚ ਭੋਗ੍ਯਾਂ ਚ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ, ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਸਤਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਹੀਯਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਲੋਕ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਲੋਕੇ ਚ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸਤਿ
ਫਿਰ ਗੰਧਰਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ 2.27.
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਪਿਆਰੀ ਸਤਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਸਫਲਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਲਭਤੇ ਸੁਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਵਲਂ ਫਲਦਾਨਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਫਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਾਨਾਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਸਸ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਦਾਨ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਕੁਬੇਰਲੋਕੇ ਵਸਤਿ ਸ ਚ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਵਧਿ
ਉਹ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਜਨਃ ਸਸ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਭੂਮਿਂ ਚ ਰੁਚਿਰਾਂ ਸਤਿ
ਪਰ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਖੇਤੀ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮਹੀਯਤੇ ਸ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਨ ਤ੍ਯਜਤਿ ਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਪਰਮ੍
ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਵਧੀਆ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਸਪ੍ਰਜਂ ਚ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਂ ਚ ਗ੍ਰਾਮਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗ੍ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ 2.27.
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੱਖ ਪਿੰਡ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਰਜਂ ਸੁਪ੍ਰਕृष੍ਟਂ ਚ ਪਞ੍ਚਸਸ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕ, ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫਸਲ ਹਨ,
ਨਗਰਂ ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦਾਤਿ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਾਰਤੇ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰਾ ਤਂ ਨ ਜਹਾਤ੍ਯੇਵ ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਨਿਯੁਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਨਗਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਕਂ ਦੇਸ਼ਂ ਯੋ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੌ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਾਪੀਤਡਾਗਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੂਏਂ, ਤਲਾਬ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਹਨ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹੀ ਤਂ ਨ ਜਹਾਤ੍ਯੇਵ ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਕੋਟਿਮੇਵ ਚ
ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ 2.27.
ਜੋ ਕੋਈ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਮਹੀਦਾਤੁਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨੁਸੇਵਿਨਃ
ਜੋ ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਦਾਨਪ੍ਰਦਾਤੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਸਭ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ,
ਅਸਂਖ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਾਤਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਸਤਿ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕਸ਼੍ਚ ਵਿਹਾਯ ਮਾਨਵੀਂ ਤਨੁਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਸਾਰੂਪ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਸੇਵਾਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਦੇਵਤੇ, ਸਿਧ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਤੁਲਸੀਦਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਹਰਯੇ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,