ਪ੍ਰਕृष੍ਟਾਂ ਸ਼ਿਬਿਕਾਂ ਯੋ ਹਿ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਪਲਕੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵ੍ਯਜਨਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ ਦਾ ਪੱਖਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਧਾਨ੍ਯਾਚਲਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਦਾ ਢੇਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਿਰਜੀਵੀ ਭਵੇਤ੍ਸੁਖੀ 2.27.
ਉਹ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤਤਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰ੍ਨਾਮ ਭਾਰਤੇ ਯੋ ਜਪੇਨ੍ਨਰਃ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਨਰੋ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਦੋਲਨਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਧਰੇਃ
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਲਈ ਝੂਲਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਮੁਤ੍ਤਰਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਤਤੋऽਪਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਉੱਤਰਾਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਦੋਹਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਦਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਿਰਜੀਵੀ ਭਵੇਤ੍ਸੁਖੀ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਲਂਕृਤਾਂ ਚ ਭੋਗ੍ਯਾਂ ਚ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ, ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਸਤਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਹੀਯਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਲੋਕ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਲੋਕੇ ਚ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸਤਿ
ਫਿਰ ਗੰਧਰਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ 2.27.
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਪਿਆਰੀ ਸਤਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਸਫਲਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਲਭਤੇ ਸੁਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਵਲਂ ਫਲਦਾਨਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਫਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਾਨਾਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਸਸ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਦਾਨ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਕੁਬੇਰਲੋਕੇ ਵਸਤਿ ਸ ਚ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਵਧਿ
ਉਹ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਜਨਃ ਸਸ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਭੂਮਿਂ ਚ ਰੁਚਿਰਾਂ ਸਤਿ
ਪਰ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਖੇਤੀ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮਹੀਯਤੇ ਸ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਨ ਤ੍ਯਜਤਿ ਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਪਰਮ੍
ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਵਧੀਆ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਸਪ੍ਰਜਂ ਚ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਂ ਚ ਗ੍ਰਾਮਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗ੍ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ 2.27.
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੱਖ ਪਿੰਡ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਰਜਂ ਸੁਪ੍ਰਕृष੍ਟਂ ਚ ਪਞ੍ਚਸਸ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕ, ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫਸਲ ਹਨ,
ਨਗਰਂ ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦਾਤਿ ਭਾਰਤੇ ਭੁਵਿ
ਅਤੇ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਾਰਤੇ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰਾ ਤਂ ਨ ਜਹਾਤ੍ਯੇਵ ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਨਿਯੁਤਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਨਗਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਤਕਂ ਦੇਸ਼ਂ ਯੋ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੌ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਾਪੀਤਡਾਗਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੂਏਂ, ਤਲਾਬ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਹਨ,