ਗਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭਾਰਤੇ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਭਾਵ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯਸ਼੍ਚੋਭਯਮੁਖੀਦਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ
ਅਤੇ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭਦਾਇਕ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਕਪੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ 2.27.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਛਤਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਪਾਦੁਕਾਯੁਗ੍ਮਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜੁੜੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੱਪਲਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਪਲੰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਚ ਦੇਵਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਨਵੀਂ ਯੋਨਿਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਰੂਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਗਜਦਾਨਂ ਚ ਯੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਭਾਰਤੇ ਯੋऽਸ਼੍ਵਦਾਨਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਕृष੍ਟਾਂ ਸ਼ਿਬਿਕਾਂ ਯੋ ਹਿ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਪਲਕੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵ੍ਯਜਨਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ ਦਾ ਪੱਖਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਧਾਨ੍ਯਾਚਲਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਦਾ ਢੇਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਿਰਜੀਵੀ ਭਵੇਤ੍ਸੁਖੀ 2.27.
ਉਹ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤਤਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰ੍ਨਾਮ ਭਾਰਤੇ ਯੋ ਜਪੇਨ੍ਨਰਃ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਨਰੋ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਦੋਲਨਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਧਰੇਃ
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਲਈ ਝੂਲਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਮੁਤ੍ਤਰਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਤਤੋऽਪਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਉੱਤਰਾਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਦੋਹਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਦਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਿਰਜੀਵੀ ਭਵੇਤ੍ਸੁਖੀ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਲਂਕृਤਾਂ ਚ ਭੋਗ੍ਯਾਂ ਚ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ, ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਸਤਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਹੀਯਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕੇ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਲੋਕ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਲੋਕੇ ਚ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸਤਿ
ਫਿਰ ਗੰਧਰਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ 2.27.
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਪਿਆਰੀ ਸਤਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਸਫਲਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯੋਨਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਲਭਤੇ ਸੁਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਵਲਂ ਫਲਦਾਨਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਫਲ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਾਨਾਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਸਸ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਦਾਨ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਕੁਬੇਰਲੋਕੇ ਵਸਤਿ ਸ ਚ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਵਧਿ
ਉਹ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਜਨਃ ਸਸ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਭੂਮਿਂ ਚ ਰੁਚਿਰਾਂ ਸਤਿ
ਪਰ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਖੇਤੀ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,