ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵृਕ੍ਸ਼ਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੀਪਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਲਗਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਵ ਪੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਸਾਵਿਤ੍ਰਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਯੇ 2.26.
ਹੇ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਵਿਮਾਨਂ ਚ ਵਿष੍ਣਵੇ ਭਾਰਤੇ ਸਤਿ
ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਚਿਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇ ਚ ਵਿਪੁਲੇ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਜੇ ਮੰਦਰ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਹਰਯੇ ਦੋਲਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਲਈ ਝੂਲੇ ਵਾਲਾ ਮੰਦਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਂ ਸੌਧਯੁਕ੍ਤਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਹੇ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਹਲਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਦਾਨੇ ਸਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਕਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਸਵਰਗ ਆਦਿ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰਤੇ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਕਂ ਪਰਮ੍
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਵਰਗ ਆਦਿ ਦੀ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭੋਗ ਕੇ,
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾऽਪਿ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੇਨ ਚ
ਕਿਸੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ, ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਸੌ ਕਰੋੜਾਂ ਬਾਅਦ,
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਰਹਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਨਾਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਚ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਪੈਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਭੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ 2.26.
ਜੋ ਕਰਮ ਅਜੇ ਤੱਕ ਭੋਗਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਮਾਨਵਾਃ ਪੁਣ੍ਯਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾ।
ਯਮ ਉਵਾਚ ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਮਾਣਵਰ੍ष ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦਾ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰੋਟੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਅੱਗੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਵਾ ਦਦਾਤਿ ਚਾਸਨਂ ਯਦਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਧੇਨੁਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਅਸਲ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਦਿਨੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਫਲਮ੍
ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤੀਰਥ ਤੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭਾਰਤੇ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਭਾਵ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯਸ਼੍ਚੋਭਯਮੁਖੀਦਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ
ਅਤੇ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭਦਾਇਕ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਕਪੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ 2.27.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਛਤਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਪਾਦੁਕਾਯੁਗ੍ਮਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜੁੜੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੱਪਲਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਪਲੰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਚ ਦੇਵਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਨਵੀਂ ਯੋਨਿਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਰੂਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਗਜਦਾਨਂ ਚ ਯੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਭਾਰਤੇ ਯੋऽਸ਼੍ਵਦਾਨਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਚ
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,