ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਿਵਸਤ੍ਯੇਵ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗृਹਂ ਦਦਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਯੇ ਜਨਾ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 2.26.
ਜੋ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘਰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਗृਹਰੇਣੁਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਦਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਦਿਨੇ ਯਦਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਭ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਘਰ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਕਣਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰੇ,
ਯਸ੍ਮੈ ਯਸ੍ਮੈ ਚ ਦੇਵਾਯ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਗृਹਂ ਨਰਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਦੇਵੀ ਜਾਂ ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਘਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੌਧੇ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਫਲਮ੍
ਹਵੈਲੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲੋਕ-ਹਿਤ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਤਡਾਗਂ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਯ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਲਾਬ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਾਪ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਾਪੀ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨੁਸ਼੍ਚਤੁਃਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯਮਾਨੇਨ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਲੰਬਾਈ ਦਾ ਮਾਪ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ।
ਦਸ਼ਵਾਪੀਸਮਾ ਕਨ੍ਯਾ ਯਦਿ ਪਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਦਸ ਵਾਪੀਆਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਚ ਤਡਾਗੇ ਚ ਪਙ੍ਕੋਦ੍ਧਾਰੇਣ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਉਹੀ ਫਲ ਤਲਾਬ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਕੱਢਣ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵृਕ੍ਸ਼ਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੀਪਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਲਗਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਵ ਪੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਸਾਵਿਤ੍ਰਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਯੇ 2.26.
ਹੇ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਵਿਮਾਨਂ ਚ ਵਿष੍ਣਵੇ ਭਾਰਤੇ ਸਤਿ
ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਚਿਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇ ਚ ਵਿਪੁਲੇ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਜੇ ਮੰਦਰ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਹਰਯੇ ਦੋਲਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਲਈ ਝੂਲੇ ਵਾਲਾ ਮੰਦਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਂ ਸੌਧਯੁਕ੍ਤਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਹੇ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਹਲਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਦਾਨੇ ਸਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਕਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ
ਸਵਰਗ ਆਦਿ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰਤੇ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਕਂ ਪਰਮ੍
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਵਰਗ ਆਦਿ ਦੀ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭੋਗ ਕੇ,
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾऽਪਿ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੇਨ ਚ
ਕਿਸੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ, ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਸੌ ਕਰੋੜਾਂ ਬਾਅਦ,
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਰਹਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਨਾਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਚ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਪੈਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਭੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ 2.26.
ਜੋ ਕਰਮ ਅਜੇ ਤੱਕ ਭੋਗਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਮਾਨਵਾਃ ਪੁਣ੍ਯਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾ।
ਯਮ ਉਵਾਚ ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਮਾਣਵਰ੍ष ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦਾ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰੋਟੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਅੱਗੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਵਾ ਦਦਾਤਿ ਚਾਸਨਂ ਯਦਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਧੇਨੁਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਅਸਲ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਦਿਨੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਫਲਮ੍
ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤੀਰਥ ਤੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।