ਯੇ ਚ ਨਾਰਾਯਣਂ ਭਕ੍ਤਾਃ ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍
ਤੇ ਜੋ ਭਗਤ ਨਾਰਾਇਣ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸਕਾਮਿਨੋ ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮੇਵ ਚ 2.26.
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਵੀ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲੇਨ ਤੇ ਚ ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਵੈष੍ਣਵਾਦਨ੍ਯੇ ਸਕਾਮਾਃ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਮਸੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਸਭ ਲੋਕ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾ ਯੇ ਚ ਤਪਸ੍ਯਾਨਿਰਤਾਃ ਸਤਿ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ੈਵਾਃ ਸ਼ਾਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਗਾਣਪਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ,
ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਨ੍ਯਦੇਵੇष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਸਤਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਹਰਿਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕਾਮਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮ੍ਮਰਹਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਲਾਲਚ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ ਪਰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮ੍ਮਰਹਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦੇਵਾਨ੍ਯਸੇਵਿਨਃ ਸਦਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮ੍ਮਨਿਰਤਾਸ਼੍ਚੈਵਂ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਰਨ ਵੀ,
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮ੍ਮਰਹਿਤਾਸ੍ਤੇ ਚ ਨਰਕਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਹਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ 2.26.
ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਯ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ,
ਵਸਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਸਾਧ੍ਵਿ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਹੇ ਸਾਧਵੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਹਨ।
ਸਕਾਮਾ ਯਾਂਤਿ ਤਲ੍ਲੋਕਂ ਨ ਨਿष੍ਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਲਾਲਚ ਰਹਿਤ ਵੈਸ਼ਣਵ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਗਵ੍ਯਂ ਚ ਰਜਤਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਸ੍ਯਂ ਫਲਂ ਜਲਮ੍
ਗਾਂ, ਚਾਂਦੀ, ਪਤਨੀ, ਕਪੜੇ, ਅਨਾਜ, ਫਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ,
ਵਸਂਤਿ ਤੇ ਚ ਤਲ੍ਲੋਕਂ ਯਾਵਨ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਸਤਿ
ਉਹ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰਾ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਦਦਤਿ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਚ ਗਾਂ ਚ ਤਾਮ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਤਿ
ਜੋ ਸੋਨਾ, ਗਾਂ, ਤਾਮਬਾ ਆਦਿ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਸਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਲੋਕੇ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸਤਿ
ਉਹ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਦਾਤਿ ਭੂਮਿਂ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਵਿਪੁਲਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਵੱਧ ਅਨਾਜ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਿਵਸਤ੍ਯੇਵ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗृਹਂ ਦਦਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਯੇ ਜਨਾ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 2.26.
ਜੋ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘਰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਗृਹਰੇਣੁਪ੍ਰਮਾਣਾਬ੍ਦਂ ਦਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਦਿਨੇ ਯਦਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਭ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਘਰ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਕਣਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰੇ,
ਯਸ੍ਮੈ ਯਸ੍ਮੈ ਚ ਦੇਵਾਯ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਗृਹਂ ਨਰਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਦੇਵੀ ਜਾਂ ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਘਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੌਧੇ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਫਲਮ੍
ਹਵੈਲੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲੋਕ-ਹਿਤ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਤਡਾਗਂ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਯ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਲਾਬ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਾਪ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਾਪੀ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨੁਸ਼੍ਚਤੁਃਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯਮਾਨੇਨ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਲੰਬਾਈ ਦਾ ਮਾਪ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ।
ਦਸ਼ਵਾਪੀਸਮਾ ਕਨ੍ਯਾ ਯਦਿ ਪਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਦਸ ਵਾਪੀਆਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਚ ਤਡਾਗੇ ਚ ਪਙ੍ਕੋਦ੍ਧਾਰੇਣ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਉਹੀ ਫਲ ਤਲਾਬ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਕੱਢਣ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।