ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਮੂਲੇਨ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਠੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਤਿ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਜਾਯਾਨ੍ਤਮੇਵ ਚ
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਚੌਥੀ ਵਿਭਕਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ 'ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ' ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਪ੍ਰਜੀਵਨਰੂਪਂ ਚ ਨਿਬੋਧ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਸ਼੍ਰੀ, ਹ੍ਰੀ, ਕਲੀ, ਸਵਾਹਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ; ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ ਰੂਪ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕृष੍ਣੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਗੋਲੋਕੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪੁਰਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕृष੍ਣਾਜ੍ਞਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰ੍ਯष੍ਟੌਦ੍ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਜਾਤਿਰੂਪੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਭਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ।।2.23.
ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾ।
ਨਿਤ੍ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਪ੍ਰਿਯੇ ਦੇਵਿ ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਸ੍ਵਰੂਪਿਣਿ
ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸਦਾ ਪਿਆਰੀ ਦੇਵੀ, ਤੇਰਾ ਸੁਭਾਵ ਸਦਾ ਆਨੰਦਮਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪੇ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਾਰੇ ਪਰਾਤ੍ਪਰੇ
ਹੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਰੂਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ।
ਵਿਪ੍ਰਪਾਪੇਨ੍ਧਦਾਹਾਯ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ, ਤੂੰ ਤਪਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌਂ ਜਿਹੀ ਹੈ।
ਕਾਯੇਨ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਕੁਰੁਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੇਹੜਾ ਪਾਪ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤਾ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਚ ਸਂਸਦਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੜਾ ਰਹਿਆ।
ਅਨੇਨ ਸ੍ਤਵਰਾਜੇਨ ਸਂਸ੍ਤੂਯਾਸ਼੍ਵਪਤਿਰ੍ਨृਪਃ
ਇਸ ਸਤੁਤਿ-ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ੍ਤਵਰਾਜਮਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਂ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੁਤਿ-ਰਾਜ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਸਾ ਤਂ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਸਤੀ
ਉਹ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਤਵ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਸਾਧ੍ਵੀ ਕਨ੍ਯਾਭਿਲਾषਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਤਵ ਕਾਮਿਨੀ
ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਵੀ ਇਕ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਰਾਜ੍ਞੋ ਧਨਾਚ੍ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਕਮਲਾ ਕਲਾ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੋਂ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕਮਲਾ ਕਲਾ ਜਨਮ ਲੈ ਗਈ।
ਕਾਲੇਨ ਸਾ ਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨਾ ਬਭੂਵ ਚ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਗਈ।
ਸਾ ਵਰਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਾਤ੍ਮਜਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦਯੁਮਤਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਰਾਜਾ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਤਾਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇऽਤੀਤੇ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ 2.24.
ਇਕ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸੀ—
ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਰ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦੈਵਯੋਗਤਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਉਥੇ ਗਈ, ਫਿਰ ਰੱਈ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਯਮਸ੍ਤਜ੍ਜੀਵਪੁਰੁषਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾਙ੍ਗੁष੍ਠਸਮਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮুনি, ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਜੀਵਾਤਮਾ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਮਃ ਸਂਯਮਿਨੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਯਮ ਜੋ ਸੰਜਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ,
ਯਮ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਕਾਨ੍ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਹਂ ਤਦਾ ਤ੍ਯਜ
ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਗਨ੍ਤੁਂ ਮਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਾਞ੍ਚਭੌਤਿਕਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਫੜ ਕੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਸ੍ਤੇ ਕਾਲਃ ਹ੍ਯਭਵਦ੍ਭਾਰਤੇ ਸਤਿ
ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਜਾਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਃ ਕਰ੍ਮਣੈਵ ਪ੍ਰਲੀਯਤੇ
ਕਰਮ ਨਾਲ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।