ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਗਾਮ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਪਰਾਸ਼ਰ ਆ ਗਿਆ।
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਦਸ਼ਧਾ ਪ੍ਰਜਪਾਨ੍ਨॄਣਾਂ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰ੍ਯਘਮੇਵ ਚ
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਸ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਧਾ ਚ ਜਪਾਚ੍ਚੈਵਂ ਪਾਪਂ ਮਾਸਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਜਪੋ ਦਸ਼ਗੁਣਸ੍ਤਤਃ
ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਨਮ੍ਰਮੂਰ੍ਦ੍ਧਮਚਲਂ ਪ੍ਰਜਪੇਤ੍ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਤੇ ਸਰੀਰ ਸਥਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਜਪ ਕਰੇ।
ਤਰ੍ਜਨੀਮੂਲਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਪਸ੍ਯੈष ਕ੍ਰਮਃ ਕਰੇ
ਇਹ ਜਪ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਤੇ ਤਰਜਨੀ ਦੀ ਜੜ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਮਾਲਿਕਾਂ ਰਾਜਞ੍ਜਪੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸੁਰਾਲਯੇ 2.23.
ਜਾਂ, ਰਾਜਾ, ਮਾਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਰੋਚਨਾਕ੍ਤਾਂ ਚ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਲੀ ਰੰਗਤ ਲਾ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧੋ ਲਵੇ।
ਅਥਵਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਤਾ ਮਾਲਾ ਚ ਸਂਸ੍ਕृਤਾ
ਜਾਂ, ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲਵੇ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਜਰ੍षੇ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪਂ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਨਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨੋऽਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮਨਰ੍ਹਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹੈ।
ਨੋਪਤਿष੍ਠਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਨੋਪਾਸ੍ਤੇ ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਨਾ ਪਿੱਛਲਾ ਕਰਮ ਕਰਦਾ,
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਨਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸੰਧਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮਰਜਸਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਉਸਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਸੁਰਾਃ ਪੂਜਾਂ ਪਿਤਰਃ ਪਿਣ੍ਡਤਰ੍ਪਣਮ੍ 2.23.
ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਤੇ ਪਿਤਰ ਉਸਦੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਤਰਪਣ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ।
ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਰਹਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ,
ਹਰੇਰਨੈਵੇਦ੍ਯਭੋਜੀ ਧਾਵਕੋ ਵृषਵਾਹਕਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੋਗ ਨਾ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੌੜਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਵਦਾਹੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਜੋ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀ ਚਿਤਾ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ,
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯਾਜੀ ਚ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋऽਵੀਰਾਨ੍ਨਭੋਜੀ ऋਤੁਸ੍ਨਾਤਾਨ੍ਨਭੋਜਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀਰ ਤੋਂ ਨਾ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਜਾਂ ਰੁਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਤੋਂ ਨਾ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਯਃ ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯੀ ਵਿਪ੍ਰੋ ਯੋ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮਵਿਕ੍ਰਯੀ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁੜੀ ਵੇਚਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵੇਚਦਾ ਹੈ,
ਸੂਰ੍ਯ੍ਯੋਦਯੇ ਚ ਦ੍ਵਿਰ੍ਭੋਜੀ ਮਤ੍ਸ੍ਯਭੋਜੀ ਚ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੱਛੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵ ਪੂਜਾਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰਯੋਗ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸਾਰੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਮੁਨਿਃ
ਸਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਕਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ ਪਰਾਸ਼ਰਃ ।।2.23.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹੜਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ?
ਨृਪਃ ਕੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮਾਤਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵ੍ਰਤਮੇਵ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵ੍ਰਤੀ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਭਗਤ ਨੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਚ ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਫਲਸਂਯੁਤਮ੍
ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਦਾ ਵਰਤ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।