ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਚ ਦੇਵਗਣੈਸ੍ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਦੁषਾਂ ਗਣੈਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੂਜੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ,
ਤਥਾ ਚਾਸ਼੍ਵਪਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ—ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਓ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵੈਰਿਣਾਂ ਬਲਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਨਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਆਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀ ਮਹਿषੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸਾ ਚ ਰਾਜ੍ਞੀ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵੀ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਤਃ
ਉਹ ਰਾਣੀ ਬਹੁਤ ਨੇਕ ਸੀ, ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਟ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦੇਸ਼ਂ ਨ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ ਮਹਿषੀ ਨ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਾਮ੍
ਪਰ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਾ ਤਾਂ ਦੁਃਖਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਨਯੇਨ ਵੈ 2.23.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਇਆ।
ਤਪਸ਼੍ਚਚਾਰ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਯਤਃ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੌ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵਾਕਾਸ਼ਵਾਣੀਂ ਚ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ, ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਗਾਮ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਪਰਾਸ਼ਰ ਆ ਗਿਆ।
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਦਸ਼ਧਾ ਪ੍ਰਜਪਾਨ੍ਨॄਣਾਂ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰ੍ਯਘਮੇਵ ਚ
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਸ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਧਾ ਚ ਜਪਾਚ੍ਚੈਵਂ ਪਾਪਂ ਮਾਸਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਜਪੋ ਦਸ਼ਗੁਣਸ੍ਤਤਃ
ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਨਮ੍ਰਮੂਰ੍ਦ੍ਧਮਚਲਂ ਪ੍ਰਜਪੇਤ੍ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਤੇ ਸਰੀਰ ਸਥਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਜਪ ਕਰੇ।
ਤਰ੍ਜਨੀਮੂਲਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਪਸ੍ਯੈष ਕ੍ਰਮਃ ਕਰੇ
ਇਹ ਜਪ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਤੇ ਤਰਜਨੀ ਦੀ ਜੜ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਮਾਲਿਕਾਂ ਰਾਜਞ੍ਜਪੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸੁਰਾਲਯੇ 2.23.
ਜਾਂ, ਰਾਜਾ, ਮਾਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਰੋਚਨਾਕ੍ਤਾਂ ਚ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਲੀ ਰੰਗਤ ਲਾ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧੋ ਲਵੇ।
ਅਥਵਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਤਾ ਮਾਲਾ ਚ ਸਂਸ੍ਕृਤਾ
ਜਾਂ, ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲਵੇ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਜਰ੍षੇ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪਂ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਨਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨੋऽਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮਨਰ੍ਹਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹੈ।
ਨੋਪਤਿष੍ਠਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਨੋਪਾਸ੍ਤੇ ਯਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਨਾ ਪਿੱਛਲਾ ਕਰਮ ਕਰਦਾ,
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਨਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸੰਧਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮਰਜਸਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਉਸਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਸੁਰਾਃ ਪੂਜਾਂ ਪਿਤਰਃ ਪਿਣ੍ਡਤਰ੍ਪਣਮ੍ 2.23.
ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਤੇ ਪਿਤਰ ਉਸਦੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਤਰਪਣ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ।
ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਰਹਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ,
ਹਰੇਰਨੈਵੇਦ੍ਯਭੋਜੀ ਧਾਵਕੋ ਵृषਵਾਹਕਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੋਗ ਨਾ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੌੜਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਵਦਾਹੀ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਜੋ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀ ਚਿਤਾ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ,