ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਿਯਾਹੀਨੋ ਲਭੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੋਗੀ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗਾਦ੍ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਪ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਧ੍ਯਾਨਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਸ਼ृਣੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣ।
ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਾਂ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਵਾਹਨਂ ਵਿਨਾ 2.22.
ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਆਵਾਹਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਤੁਲਸੀਂ ਪੁष੍ਪਸਾਰਾਂ ਚ ਸਤੀਂ ਪੂਜ੍ਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਤੁਲਸੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸਰੂਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੇषੁ ਤੁਲਨਾਪ੍ਯਸ੍ਯਾ ਨਾਸੀਦ੍ਦੇਵੀषੁ ਵਾ ਮੁਨੇ
ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਸ਼ਿਰੋਧਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਪ੍ਸਿਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਪਾਵਨੀਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਣਯੋਗ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਯਤ੍ਤੁ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਓ।
ਪੁਰਾ ਯੇਨ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਿਪ੍ਰਸੂਃ
ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਚ ਦੇਵਗਣੈਸ੍ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਦੁषਾਂ ਗਣੈਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੂਜੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ,
ਤਥਾ ਚਾਸ਼੍ਵਪਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ—ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਓ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵੈਰਿਣਾਂ ਬਲਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਨਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਆਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀ ਮਹਿषੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸਾ ਚ ਰਾਜ੍ਞੀ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵੀ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਤਃ
ਉਹ ਰਾਣੀ ਬਹੁਤ ਨੇਕ ਸੀ, ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਟ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦੇਸ਼ਂ ਨ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ ਮਹਿषੀ ਨ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਾਮ੍
ਪਰ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਾ ਤਾਂ ਦੁਃਖਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਨਯੇਨ ਵੈ 2.23.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਇਆ।
ਤਪਸ਼੍ਚਚਾਰ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਯਤਃ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੌ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵਾਕਾਸ਼ਵਾਣੀਂ ਚ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ, ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਗਾਮ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਪਰਾਸ਼ਰ ਆ ਗਿਆ।
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਦਸ਼ਧਾ ਪ੍ਰਜਪਾਨ੍ਨॄਣਾਂ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰ੍ਯਘਮੇਵ ਚ
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਸ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਧਾ ਚ ਜਪਾਚ੍ਚੈਵਂ ਪਾਪਂ ਮਾਸਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਜਪੋ ਦਸ਼ਗੁਣਸ੍ਤਤਃ
ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਨਮ੍ਰਮੂਰ੍ਦ੍ਧਮਚਲਂ ਪ੍ਰਜਪੇਤ੍ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਤੇ ਸਰੀਰ ਸਥਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਜਪ ਕਰੇ।
ਤਰ੍ਜਨੀਮੂਲਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਪਸ੍ਯੈष ਕ੍ਰਮਃ ਕਰੇ
ਇਹ ਜਪ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਤੇ ਤਰਜਨੀ ਦੀ ਜੜ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਮਾਲਿਕਾਂ ਰਾਜਞ੍ਜਪੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸੁਰਾਲਯੇ 2.23.
ਜਾਂ, ਰਾਜਾ, ਮਾਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਰੋਚਨਾਕ੍ਤਾਂ ਚ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਗਾਂ ਦੀ ਪੀਲੀ ਰੰਗਤ ਲਾ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਧੋ ਲਵੇ।
ਅਥਵਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ੍ਨਾਤਾ ਮਾਲਾ ਚ ਸਂਸ੍ਕृਤਾ
ਜਾਂ, ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲਵੇ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਜਰ੍षੇ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪਂ ਕੁਰੁ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਦਸ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰ।