ਇਯਂ ਤਨੁਰ੍ਨਦੀਰੂਪਾ ਗਣ੍ਡਕੀਤਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਇਹ ਸਰੀਰ ਨਦੀ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਗੰਡਕੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ।
ਤਵ ਕੇਸ਼ਸਮੂਹਾਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਤੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕੇषੁ ਚ ਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਪਤ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇਵਪੂਜਨੇ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਚ ਪਾਤਾਲੇ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ,
ਗੋਲੋਕੇ ਵਿਰਜਾਤੀਰੇ ਰਾਸੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਭੁਵਿ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਰਾਸ ਨ੍ਰਿਤਯ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ,
ਮਾਧਵੀਕੇਤਕੀਕੁਨ੍ਦਮਲ੍ਲਿਕਾਮਾਲਤੀਵਨੇ
ਮਾਧਵੀ, ਕੇਤਕੀ, ਕੁੰਦ, ਮੱਲਿਕਾ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ,
ਤੁਲਸੀਤਰੁਮੂਲੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦੇ
ਤੁਲਸੀ ਰੁੱਖ ਦੇ ਮੁੱਲ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ,
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸਮਧਿष੍ਠਾਨਮੇਵ ਚ
ਉਥੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ 2.21.
ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ, ਤੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸੁਧਾਘਟਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਾ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਨ ਭਵੇਦ੍ਧਰੇਃ
ਹਰੀ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਘੜੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਗਵਾਮਯੁਤਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਤੋਯਂ ਚ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਚ ਯੋ ਲਭੇਤ੍
ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ੍ਤੁਲਸੀ ਤੋਯਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਪਾਣੀ ਪੀਦਾ ਹੈ,
ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ੍ਤੁਲਸੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਾਂ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਲਸੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਤੁਲਸੀਂ ਸ੍ਵਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਦੇਹੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਤੁਲਸੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਤੁਲਸੀਕਾष੍ਠਨਿਰ੍ਮਾਣਮਾਲਾਂ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣੀ ਮਾਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਤੁਲਸੀਂ ਸ੍ਵਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੀਕਾਰਂ ਯੋ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,
ਕਰੋਤਿ ਮਿਥ੍ਯਾਸ਼ਪਥਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਯੋ ਹਿ ਮਾਨਵਃ
ਜਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ,
ਤੁਲਸੀਤੋਯਕਣਿਕਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਚ ਯੋ ਲਭੇਤ੍ 2.21.
ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਮਮਾਯਾਂ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਰਵਿਸਂਕ੍ਰਮੇ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਅਮਾਵਸ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ,
ਆਸ਼ੌਚੇऽਸ਼ੁਚਿਕਾਲੇ ਵਾ ਰਾਤ੍ਰਿਵਾਸਾਨ੍ਵਿਤੇ ਨਰਾਃ
ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ, ਅਸ਼ੁਚਿ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਰਾਤ ਪੈ ਜਾਣ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ੁਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਸਤਿ
ਜੇ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ ਪਰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ,
ਭੂਗਤਂ ਤੋਯਪਤਿਤਂ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸਤਿ
ਜਾਂ ਜੇ ਪੱਤਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ,
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਯਾ ਗੋਲੋਕੇ ਚ ਨਿਰਾਮਯੇ ।। ਕृष੍ਣੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਰਹਸਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਜੋ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇਗੀ।
ਨਦ੍ਯਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਯਾ ਭਾਰਤੇ ਚ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਾ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਜੋ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ,
ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵੀ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ, ਵੱਡੀ ਸਤਵਾਨ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇਗੀ।
ਅਹਂ ਚ ਸ਼ੈਲਰੂਪੀ ਚ ਗਣ੍ਡਕੀਤੀਰਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੰਡਕੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਰਹਾਂਗਾ।
ਵਜ੍ਰਕੀਟਾਸ਼੍ਚ ਕृਮਯੋ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਥੇ ਵਜਰ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ ਤੇ ਕੀੜੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵਜਰ-ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ ਵੀ ਹਨ।
ਏਕਦ੍ਵਾਰੇ ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ 2.21.
ਇੱਕ ਦਰਵਾਜਾ, ਚਾਰ ਪਹੀਏ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਏਕਦ੍ਵਾਰੇ ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਨਵੀਨਨੀਰਦੋਪਮਮ੍
ਇੱਕ ਦਰਵਾਜਾ, ਚਾਰ ਪਹੀਏ, ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ।