ਕਾਲੀ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚਾਗ੍ਨੇਯਂ ਪ੍ਰਲਯਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਮ੍
ਕਾਲੀ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਲਪਟ ਵਰਗਾ ਅਗਨਿਆਸਤਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵਾਰੁਣਂ ਸਾ ਚ ਤਤ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਵਾਰੁਣਾਸਤਰ ਵੀ ਸੁੱਟਿਆ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਕਾਲੀ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਮ੍ 2.19.
ਕਾਲੀ ਨੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰਾਸਤਰ ਵੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਸੁੱਟਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਾ ਦੇਵੀ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਨਾਰਾਇਣਾਸਤਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਜਗਾਮ ਤਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਲਯਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਾ ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਯਤ੍ਨਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਅਸਤਰ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ; ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਵੀ ਸੁੱਟਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਚ ਚਕਾਰ ਹ
ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਜਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲੇਨ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਚ ਚਕਾਰ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਿਵਿਆਸਤਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਜਾ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲੇਨ ਸ਼ਤਖਣ੍ਡਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਿੱਖੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਂ ਸਾ ਨਿषਿਦ੍ਧਾ ਚ ਵਾਗ੍ਬਭੂਵਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਤਰ ਸੁੱਟਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਯਾਵਦਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਕਣ੍ਠੇऽਸ੍ਯ ਕਵਚਂ ਹਿ ਹਰੇਰਿਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਹਰਿ ਦਾ ਕਵਚ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਹੈ,
ਤਾਵਦਸ੍ਯ ਜਰਾ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਃ
ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ ਆਵੇਗਾ, ਨਾ ਮੌਤ—ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵਰ ਹੈ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਦਾਨਵਾਨਾਮਗ੍ਰਹੀਲ੍ਲੀਲਯਾ ਕ੍ਰੁਧਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਦਾਨਵਃ 2.19.
ਉਸ ਨੇ ਆਸਾਨੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਦਾਨਵ ਫੜ ਲਏ; ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਦਿਵਿਆਸਤਰ ਨਾਲ ਦਾਨਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਯਂ ਸ਼ਤਖਣ੍ਡਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਿਵਿਆਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਵृਧੇ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵੇਗੇਨ ਮੁष੍ਟਿਨਾ ਕਾਲੀ ਕੋਪਯੁਕ੍ਤਾ ਭਯਂਕਰੀ
ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਾਨ ਦਾਨਵ ਰਾਜਾ ਵਧ ਗਿਆ; ਕਾਲੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ।
ਬਭਞ੍ਜਾਥ ਰਥਂ ਤਸ੍ਯ ਚਾਹਨਤ੍ਸਾਰਥਿਂ ਸਤੀ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ।
ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ਂਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਲੀਲਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਬਭ੍ਰਾਮ ਵ੍ਯਥਯਾ ਦੈਤ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਵਾਪ ਹ
ਦੈਤ ਨੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਪਿਆ ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਾ।
ਨ ਚਕ੍ਰੇ ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧਂ ਸ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਨਨਾਮ ਤਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਸਿਰਫ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਤृਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਵੈष੍ਣਵਃ
ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਸੀ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦਾਨਵਂ ਦੇਵੀ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘੁੰਮਾਇਆ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਖਚਿਤਂ ਵਿਮਾਨਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ।। 2.19.
ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਨਮੋਹਕ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤਜਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਮਾਂਸਂ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ
ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਤੇ ਵੱਧ ਮਾਸ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ।
ਉਵਾਚ ਰਣਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਪੌਰ੍ਵਾਪਰ੍ਯ੍ਯਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤਕ ਠੀਕ ਠੀਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮਵਸ਼ਿष੍ਟਂ ਰਣੇऽਧੁਨਾ
ਹੁਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਖੀ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਹਨ੍ਤੁਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤੇਨ ਵੈ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨੀ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਤੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਯਯੌ ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਸਮਰਂ ਸ੍ਵਗਣੈਃ ਸਹ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਦ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਦ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਸ਼ਂਖਚੂਡਃ ਸ਼ਿਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਮਾਨਾਦਵਰੁਹ੍ਯ ਚ
ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਆਇਆ।
ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਵੇਗੇਨ ਵਿਮਾਨਂ ਹ੍ਯਾਰੁਰੋਹ ਸਃ
ਉਹ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਦਾਨਵਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਪੂਰ੍ਣਮਬ੍ਦਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਦੈਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਪੂਰਾ ਇਕ ਸਾਲ ਚੱਲੀ।