ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਨਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਸਮਰੇ ਸ ਜਘਾਨ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਦੀ ਸੌ ਟੋਲੀਆਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪਪੌ ਰਕ੍ਤਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਸਾ ਸ਼ਤਖਰ੍ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਲਹੂ, ਸੌ ਖਰਪਰਾਂ ਪੀ ਲਿਆ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਯ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਦਾਨਵਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤਵਿਕ੍ਸ਼ਤਾਃ 2.19.
ਸਕੰਦ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਦਾਨਵ ਜਖਮੀ ਅਤੇ ਵਿਖੇੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਰ੍ਦਮ੍ਭਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਕਙ੍ਕਨਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤਿ, ਡੰਭ ਅਤੇ ਵਿਕੰਕਨ।
ਕਾਲੀ ਜਗਾਮ ਸਮਰਮਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਂ ਸ਼ਿਵਃ
ਕਾਲੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਾਰਤਿਕ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਿਨ੍ਨਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰ।
ਸਾ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਗਈ ਅਤੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਹਾੜ ਮਾਰੀ।
ਅਟ੍ਟਾਟ੍ਟਹਾਸਮਸ਼ਿਵਂ ਚਕਾਰ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਹਾਸੀ ਕੀਤੀ।
ਉਗ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾ ਚੋਗ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਕੌਟ੍ਟਰੀ ਚ ਪਪੌ ਮਧੁ
ਕੌੱਟਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮਧੂ ਪੀ ਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਲੀਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਜਿਂ ਸਮਾਯਯੌ
ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਜਲਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕਾਲੀ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚਾਗ੍ਨੇਯਂ ਪ੍ਰਲਯਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਮ੍
ਕਾਲੀ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਲਪਟ ਵਰਗਾ ਅਗਨਿਆਸਤਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵਾਰੁਣਂ ਸਾ ਚ ਤਤ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਵਾਰੁਣਾਸਤਰ ਵੀ ਸੁੱਟਿਆ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਕਾਲੀ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਮ੍ 2.19.
ਕਾਲੀ ਨੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰਾਸਤਰ ਵੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਸੁੱਟਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਾ ਦੇਵੀ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਨਾਰਾਇਣਾਸਤਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਜਗਾਮ ਤਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਲਯਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਾ ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਯਤ੍ਨਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਅਸਤਰ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ; ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਵੀ ਸੁੱਟਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਚ ਚਕਾਰ ਹ
ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਜਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲੇਨ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਚ ਚਕਾਰ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਿਵਿਆਸਤਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਜਾ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲੇਨ ਸ਼ਤਖਣ੍ਡਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਿੱਖੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਂ ਸਾ ਨਿषਿਦ੍ਧਾ ਚ ਵਾਗ੍ਬਭੂਵਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਤਰ ਸੁੱਟਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਯਾਵਦਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਕਣ੍ਠੇऽਸ੍ਯ ਕਵਚਂ ਹਿ ਹਰੇਰਿਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਹਰਿ ਦਾ ਕਵਚ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਹੈ,
ਤਾਵਦਸ੍ਯ ਜਰਾ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਃ
ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ ਆਵੇਗਾ, ਨਾ ਮੌਤ—ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵਰ ਹੈ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਦਾਨਵਾਨਾਮਗ੍ਰਹੀਲ੍ਲੀਲਯਾ ਕ੍ਰੁਧਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਦਾਨਵਃ 2.19.
ਉਸ ਨੇ ਆਸਾਨੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਦਾਨਵ ਫੜ ਲਏ; ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਦਿਵਿਆਸਤਰ ਨਾਲ ਦਾਨਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਯਂ ਸ਼ਤਖਣ੍ਡਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਿਵਿਆਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਵृਧੇ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵੇਗੇਨ ਮੁष੍ਟਿਨਾ ਕਾਲੀ ਕੋਪਯੁਕ੍ਤਾ ਭਯਂਕਰੀ
ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਾਨ ਦਾਨਵ ਰਾਜਾ ਵਧ ਗਿਆ; ਕਾਲੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ।
ਬਭਞ੍ਜਾਥ ਰਥਂ ਤਸ੍ਯ ਚਾਹਨਤ੍ਸਾਰਥਿਂ ਸਤੀ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ।
ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ਂਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਲੀਲਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਬਭ੍ਰਾਮ ਵ੍ਯਥਯਾ ਦੈਤ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਮਵਾਪ ਹ
ਦੈਤ ਨੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਪਿਆ ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਾ।
ਨ ਚਕ੍ਰੇ ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧਂ ਸ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਨਨਾਮ ਤਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਸਿਰਫ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਤृਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਵੈष੍ਣਵਃ
ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਸੀ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦਾਨਵਂ ਦੇਵੀ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘੁੰਮਾਇਆ।